προσφοιτάω
προσφοιτάω, to go or come to frequently, associate with, visit
Could not find προσφοιτᾷ in Logeion dictionaries.
προσφοιτᾷ present active subjunctive 3rd singular, present active indicative 3rd singular, present middle-passive subjunctive 2nd singular, present middle-passive indicative 2nd singular of προσφοιτάω
προσφοιτάω,
- go or come to frequently, resort to, τὸ κουρεῖον, ἵνα οἱ Δεκελεῖς π. Lys. 23.3, cf. Id. 24.20, D. 25.52, Hyp. Ath. 6, IG 2(2).1237.64; π. τισί associate with, Str. 14.1.32; esp. go to a master, D.H. Rh. 9.11, etc.; τοῖς παλαιοῖς λόγοις Plu. QConv. 2.653b.
- II metaph., visit, τὰ κακὰ π. πρὸς τὸ γῆρας Antiph. 240.
προσ·φοιτάω-ῶ, aller souvent chez ou vers, fréquenter, Lys. 166, 37, etc. ; avec πρός et l’acc. Lys. 170, 8 ; Dém. 786, 8, etc. ; dat. Str. 644 ; DH. Rhet. 9, 11, etc. ; fig. avec πρός et l’acc. Antiph. (Com. fr. 3, 155).
προσφοιτάω, häufig zu Einem gehen ; Lys. 23.3 ; πρός τι, 24.20, wie Dem. 25.52 ; gew. von Schülern, Luc. Dem. enc. 40.
προσφοιτάω
fut. ήσω
- to go or come to frequently, to resort to a place, Dem., etc.; πρ. τινί to visit constantly, Strab.