προσφυής
προσφυής, growing upon
Could not find προσφυεῖς in Logeion dictionaries.
προσφυεῖς masculine accusative plural, feminine accusative plural, masculine nominative plural, masculine vocative plural, feminine nominative plural, feminine vocative plural of προσφυής
προσ-φῠής, ές,
- firmly attached by growth, Thphr. CP 1.6.3; λοβοὶ ὤτων προσφυεῖς PPetr. 3 p.25; ὄνυχες π. τῇ σαρκί Adam. 2.4; opp. προσαρτής, χοιράς Antyll. ap. Orib. 45.2.2.
- 2 fixed or attached to, θρῆνυν . . προσφυέʼ ἐξ αὐτῆς [τῆς κλισίης] Od. 19.58; τοῖς ὀστέοις Diog.Oen. 39: metaph., inseparable from, Epicur. Fr. 200: Comp., more akin to, Pl. Phlb. 64c, 67a. Adv. -ῶς, of kissing, Luc. DMeretr. 3.2.
- 3 π. τινί attached or devoted to, ἐδωδαῖς καὶ . . ἡδοναῖς Pl. R. 519b.
- II naturally belonging to, suitable or fitted for a thing, τῶν δικαίων π. καὶ συγγενεῖς Id. Ep. 344a; τοῖς πράγμασι π. λέξις D.H. Th. 5; π. τῷ θεῷ ἄγαλμα Hierocl. in CA 1 p.421 M.: c. inf., οἰκτίσασθαι -έστατος most adapted to move pity, Longin. 34.2. Adv. -ῶς, Ion. -έως, προσφυέως λέγειν speak suitably, ably, Hdt. 1.27, cf. Ph. 2.421, al.
προσφυής, ής, ές :
1 qui pousse sur, Th. C.P. 1, 6, 3 ||
2 p. anal. fixé à, attaché à, avec ἐξ et le gén. Od. 19, 58 ; fig. attaché à, adonné à, dat. Plat. Rsp. 519b, Phil. 64c ||
3 qui s’attache naturellement à, naturellement propre à, né pour, dat. Plat. Ep. 344a ; DH. Thuc. 5 ; avec l’inf. Lgn 34, 2 ||
Cp. -έστερος, Plat. Phil. 67a ; sup. -έστατος, Lgn l. c.
Étym. προσφύω.
1. vastgegroeid, vastzittend:
2. passend:
προσφυής, ές, daran gewachsen, fest daran hangend, anschließend, befestigt ; θρῆνυν προσφυέʼ ἐκ κλισίης, Od. 19.58, die am Sessel befestigte Fußbank ; von Natur dazu gehörig, damit verbunden, angemessen, οἰκειότερον καὶ προσφυέστερον τῇ τοῦ νικῶντος ἰδέᾳ, Plat. Phil. 67a ; ἐδωδαῖς καὶ τοιούτων ἡδοναῖς προσφυεῖς γιγνόμεναι, Rep. VII.519b ; καὶ συγγενεῖς, Ep. VII.344a u. Sp., wie Luc. D.meretr. 5.
• Adv. προσφυῶς, ion. προσφυέως , z.B. λέγειν, auf eine geschickte Weise sprechen, Her. 1.27.
• Adv. προσφυῶς, ion. προσφυέως , z.B. λέγειν, auf eine geschickte Weise sprechen, Her. 1.27.
προσφυής
[προσφύω.]
Attached to, forming part of, something : θρῆνυν προσφυέʼ ἐκ κλισίης Od. 19.58.
προσφυής , ές: grown upon, i. e. fastened to, Od. 19.58†. (See cut No. 105.)
προσφυής, ές
προσφύω
- 1growing upon or from, attached to, ἔκ τινος Od.
- 2πρ. τινι attached or devoted to, Plat.:—adv. -ῶς, Ionic -έως, προσφυέως λέγειν to speak suitably, Hdt.