πρόρριζος
πρόρριζος, by the roots, root and branch, utterly
Could not find πρόρριζον in Logeion dictionaries.
πρόρριζον masculine accusative singular, feminine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of πρόρριζος
πρόρριζος, ον, (ῥίζα)
- by the roots, root and branch, utterly, θάμνοι π. πίπτουσιν Il. 11.157; ὁθʼ . . ἐξερίπῃ δρῦς π. 14.415; [πολλοὺς] ὁ θεὸς προρρίζους ἀνέτρεψε Hdt. 1.32; κακῶς ἐτελεύτησε π. Id. 3.40; Ζεύς σε . . π. ἐκτρίψειεν E. Hipp. 684, cf. Hdt. 6.86.δʹ; π. ἔφθαρται γένος S. El. 765; [γένος] οἴχεται π. And. 1.146; δαιμόνων ἱδρύματα π. ἐξανέστραπται βάθρων A. Pers. 812; δίφρων π. ἐκριφθείς S. El. 512 (lyr.); π. αὐτὸς . . ἀπολοίμην Ar. Ra. 587: neut. πρόρριζον as Adv., Arist. HA 616a2 (prob.l.), Lyc. 214.
πρό·ρριζος, ος, ον, arraché avec la racine, Il. 11, 157 ; 14, 415 ; adv. πρόρριζον, jusqu’à la racine, Arstt. H.A. 9, 13, 4, etc. ; fig. arraché jusqu’à la racine, en parl. de pers., de races, etc. Hdt. 1, 32, etc. ; Eschl. Pers. 812 ; Soph. El. 512, etc. ; Eur. Hipp. 684 ; Ar. Ran. 587, etc.
Étym. προ, ῥίζα.
πρόρριζος, mit der Wurzel, von Grund aus, οἱ δέ τε θάμνοι πρόρριζοι πίπτουσιν, Il. 11.157, 14.415 ; μυρτίλος δίφρων πρόρριζος ἐκριφθείς, Soph. El. 502 ; τὸ πᾶν δὴ δεσπόταισι τοῖς πάλαι πρόρριζον ἔφθαρται γένος, 755, wie Andoc. 1.146, πρόρριζον οἴχεται γένος, Her. πρόρριζον ἀνατρέπειν τινά, 1.32, vgl. 3.40 u. Valcken Hipp. 683 ; im eigentlichen Sinne, Theophr. u. Sp., Ep.adesp. 384 (IX.131); – πρόρριζον u. πρόρριζα werden von Sp. adverbial gebraucht.
πρόρριζος
-ον
[προ- 1 + ῥίζα.]
From the roots onwards, by the roots, roots and all (cf. προ-θέλυμνος): ὡς ὅτʼ ἐξερίπῃ δρῦς π. Il. 14.415. Cf. Il. 11.157.
πρόρριζος (ῥίζα): with the roots, ‘root and branch,’ Il. 11.157 and Il. 14.415.
πρόρριζος
πρόρ-ριζος, ον,
ῥίζα
- by the roots, root and branch, utterly, Lat. radicitus, Il.; πρόρριζόν τινα ἀνατρέπειν Hdt.; ἐκτρίβειν Eur.; πρόρριζος ἔφθαρται Soph.