σεμνολογέω
σεμνολογέω, to speak gravely
Could not find σεμνολογοῦσιν in Logeion dictionaries.
σεμνολογοῦσιν present active participle masculine dative plural, present active participle neuter dative plural, present active indicative 3rd plural of σεμνολογέω
σεμνολογ-έω,
- speak solemnly, use fine phrases, ὡς οὐκ εἰδόσι Aeschin. 2.94; ἀμφί or περί τινος App. Hisp. 18, BC 1.9; τι περί τινος Luc. Sacr. 5:—also Med. σεμνολογέομαι, talk in solemn phrases, D. 19.255; νεανικῶς σ. τι Luc. Am. 50; τὸν Θησέα καὶ τὰ Μηδικὰ σ. Plu. Sull. 13.
σεμνολογέω-ῶ, parler avec gravité ou avec emphase : ἀμφί τινος, App. Iber. 18 ; περί τινος, App. Civ. 1, 9, de qqn ou de qqe ch. ; τι περί τινος, Luc. Sacr. 5, dire qqe ch. de qqn en termes graves ou emphatiques ; τινι ὡς, Eschn. 40, 29, dire gravement à qqn que, etc. ||
Moy. vanter, parler avec emphase de, acc. Luc. Am. 50 ; abs. Dém. 421, 19.
Étym. σεμνολόγος.
σεμνολογέω, Aesch. 2.93, Luc. sacrific. 5, gew. σεμνολογέομαι, würdevoll, feierlich, ernsthaft sprechen, in feierlichem, vornehmem Tone reden ; Dem. 19.255 ; Luc. amor. 50 ; τί, Plut. Sull. 13 ; ἀμφί τινος, App. Hisp. 18.
σεμνολογέω,
fut. -ήσω
- to speak gravely and solemnly, Aeschin.:—also as Dep. σεμνολογέομαι, to talk in solemn phrases, Dem. from σεμνολόγος