σιδηρουργός
σιδηρουργός, iron-worker, smith
σῐδηρουργ-ός, ὁ,
- iron-worker, smith, Thphr. HP 4.8.5, PPar. 5.31.6 (ii B.C.), Ostr.Bodl. 1.319 (ii B.C.), PLond. 3.1207.17 (i B.C.).
σιδηρουργός, οῦ (ὁ) [ῐ] qui travaille le fer, serrurier, forgeron, taillandier, Th. H.P. 4, 8, 5.
Étym. σίδηρος, ἔργον.
σιδηρουργός, in Eisen arbeitend, Eisenarbeiter, Eisenschmied, Theophr.