σκιρτητικός
σκιρτητικός, skittish, unruly
Could not find σκιρτητικὸν in Logeion dictionaries.
σκιρτητικὸν masculine accusative singular, neuter accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular of σκιρτητικός
σκιρτ-ητικός, ή, όν,
- skittish, unruly, Plu. Lib.educ. 2.12b, Corn. ND 20.
σκιρτητικός, ή, όν, bondissant, pétulant, Plut. M. 13b ; Corn. N.D. 20.
Étym. σκιρτάω.
σκιρτητικός, zum Springen, Hüpfen, Tanzen gehörig, geneigt ; Luc. deor. conc. 4 ; Schol. Nic. Al. 67.