σκιρτάω
σκιρτάω, to spring, leap, bound
Could not find σκιρτῶντα in Logeion dictionaries.
σκιρτῶντα present active participle neuter nominative plural, present active participle neuter vocative plural, present active participle neuter accusative plural, present active participle masculine accusative singular of σκιρτάω
σκιρτ-άω, Ion. σκιρτ-έω Opp. C. 4.342:—Frequentat. of σκαίρω,
- spring, leap, bound, of young horses, αἱ δʼ ὅτε μὲν σκιρτῷεν ἐπὶ ζείδωρον ἄρουραν . ., ἀλλʼ ὅτε δὴ σ. ἐπʼ εὐρέα νῶτα θαλάσσης Il. 20.226, 228; πῶλοι ἐσκίρτων φόβῳ E. Ph. 1125; of goats, Theoc. 1.152; of the Bacchae, E. Ba. 446; ὀρχεῖσθε καὶ σ. καὶ χορεύετε Ar. Pl. 761, cf. V. 1305; ἅλλεσθαι καὶ σ. Pl. Lg. 653e: also of wind, σκιρτᾷ δʼ ἀνέμων πνεύματα πάντων A. Pr. 1085 (anap.).
- 2 metaph., to be skittish, unruly, E. Fr. 362.31, Pl. R. 571c, etc.
σκιρτάω-ῶ, sauter, bondir, Il. 20, 226 ; joint à ἅλλεσθαι, Plat. Leg. 653c ; à ὀρχεῖσθαι et χορεύειν, Ar. Pl. 761 ; en parl. des Bacchantes, Eur. Bacch. 446 ; de jeunes chevaux, Eur. Ph. 1125 ; de chèvres, Thcr. Idyl. 1, 152, etc. ; en parl. du vent (cf. franç. une saute de vent) Eschl. Pr. 1086 ; fig. Plat. Rsp. 571c, etc. ||
➳ Ion. σκιρτέω, Opp. C. 4, 342.
Étym. cf. σκαίρω.
σκιρτάω, (verwandt mit σκαίρω), hüpfen, springen, tanzen ; von Pferden, ὅτε σκιρτῷεν ἐπὶ ζείδωρον ἄρουραν, ἐπʼ εὐρέα νῶτα θαλάσσης, Il. 20.226, 228, so oft sie über die Erde, über das Meer dahin sprangen ; πῶλοι δρομάδες ἐσκίρτων φόβῳ, Eur. Phoen. 1132 ; vom Winde, σκιρτᾷ δʼ ἀνέμων πνεύματα πάντων, Aesch. Prom. 1087 ; Ar. Nub. 1061, Vesp. 1305 ; öfter bei Plat., der auch ἁλλόμενα καὶ σκιρτῶντα vrbdt, Legg. II.653e ; Sp., wie Luc. D.Mar. 15.2.
σκιρτάω
[σκαίρω.]
To frisk or gambol Il. 20.226, 228.
σκιρτάω (cf. σκαίρω), opt. 3 pl. σκιρτῷεν: skip, gambol, bound along, Il. 20.226 and 228.
σκιρτάω,
fut. -ήσω
σκαίρω
- to spring, leap, bound, Il., Eur., etc.:—metaph. of gusts of wind, Aesch.