σκοτεινός
σκοτεινός, dark
Could not find σκοτεινὸν in Logeion dictionaries.
σκοτεινὸν masculine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of σκοτεινός
σκοτειν-ός, ή, όν, (σκότος)
- dark, νυκτὸς ἅρμʼ ἐπείγεται σ. A. Ch. 661; σ. τῶν ἐνερτέρων βέλος ib. 285; σ. περιβολαί, of a scabbard, E. Ph. 276; [ὁδοί] X. Cyn. 6.5; τὰ σ. θεάσασθαι Pl. R. 520c; ἀνὰ τὸ σ. προϊδεῖν in the darkness, Th. 3.22; of a person, blind, καίπερ σ. S. OT 1326; σ. ὄμμα E. Alc. 385; τὰ σ. the dark shadows in a picture, X. Mem. 3.10.1, Plu. Adul. 2.57c: neut. as Adv., σκοτεινὸν ζῆν to live in privacy, Pl. Lg. 781c.
- II metaph., dark, obscure, opp. ἐλλόγιμος καὶ φανός, Id. Smp. 197a; τόπος σ. καὶ δυσδιερεύνητος Id. R. 432c; Heraclitus was called ὁ σκοτεινός, Arist. Mu. 396b20, Cic. Fin. 2.5.15; σ. προοίμιον Aeschin. 2.34; σ. ἀκοαί obscure reports, Pl. Criti. 109e; σ. μηχανήματα dark, secret, E. Fr. 288; ὁρκάναι Id. Ba. 611; σκοτεινὸς ὀργήν Trag.Adesp. 345, cf. Procop. Arc. 1. Adv., -νῶς διαλέγεσθαι Pl. R. 558d, cf. D.H. Th. 32.
- III prob. f.l. for κοτ- in Pi. N. 7.61.
σκοτεινός, ή, όν :
I ténébreux, sombre, obscur, Eschl. Ch. 661, etc. ; Xén. Cyn. 6, 5 ; Plat. Rsp. 432c, etc. ; τὸ σκοτεινόν, Thc. 3, 22 ; τὰ σκοτεινά, les ténèbres, Xén. Mem. 3, 10, 1 ; Plat. Rsp. 520c ; ou les ombres en peinture, Plut. M. 57c ; fig.
1 obscur, etc. ; p. opp. à φανός, Plat. Conv. 197a ; joint à δυσδιερεύνητος, Plat. Rsp. 432c ; en parl. d’Héraclite, Arstt. Mund. 5, 5 ||
2 secret, Eur. fr. 290 ||
II qui est dans les ténèbres, d’où :
1 aveugle, Soph. O.R. 1326 ; Eur. Alc. 385 ||
2 p. anal. sourd, Plat. Criti. 109e.
Étym. σκότος.
1. donker:
2. in het donker levend (van een blinde):
3. overdr. duister, geheim, obscuur, onbekend:
σκοτεινός, 1) finster, dunkel ; τὸ γὰρ σκοτεινὸν τῶν ἐνερτέρων βέλος, Aesch. Ch. 284 ; νυκτος ἅρμα, 650 ; νὺξ διὰ τὸ σκοτεινὴ εἶναι ἀσαφεστέρα ἐστίν, Xen. Mem. 4.3.4 ; – auch blind, Soph. O.R. 1326 ; σκοτεινὸν ὄμμα, Eur. Alc. 386, vgl. Herc.Fur. 641 ; – σκοτεινὰ πράττειν, Geheimes, Eur. Suppl. 324. Bei Pind. N. 7.61, σκοτεινὸν ἀπέχων ψόγον, was »heimlicher Tadel« sein müßte, vermutet Böckh κοτεινόν.
2) übertr., unverständlich, von dunkeln Schriftstellern u. ihren Werken ; im Ggstz von ἐλλόγιμος καὶ φανός, Plat. Symp. 197a ; καὶ δυσδιερεύνητος, Rep. IV.432c ; ἵνα μὴ σκοτεινῶς διαλεγώμεθα, VIII.588d.
2) übertr., unverständlich, von dunkeln Schriftstellern u. ihren Werken ; im Ggstz von ἐλλόγιμος καὶ φανός, Plat. Symp. 197a ; καὶ δυσδιερεύνητος, Rep. IV.432c ; ἵνα μὴ σκοτεινῶς διαλεγώμεθα, VIII.588d.
σκοτεινός
- 1gloomy ξεῖνός εἰμῐ· σκοτεινὸν ἀπέχων ψόγον, ὕδατος ὥτε ῥοὰς φίλον ἐς ἄνδρʼ ἄγων κλέος ἐτήτυμον αἰνέσω N. 7.60
σκοτεινός, ή, όν
σκότος
- Idark, Aesch., Eur., etc.; ἀνὰ τὸ σκοτεινόν in the darkness, Thuc.
- 2of a person, darkling, blind, Soph., Eur.
- IImetaph. dark, obscure, Eur., Plat.:—so adv. -νῶς, Plat.