σκύταλον
σκύταλον, cudgel, club
σκῠτᾰλ-ον, τό,
- = σκυτάλη, cudgel, club, Pi. O. 9.30, Hdt. 3.137, Ar. Ec. 76, X. An. 7.4.15: also σκύταλος, ὁ, Tz. H. 9.130.
- II v. σκύτη.
σκύταλον, ου (τὸ) [ῠᾰ] bâton à gros bout, massue, Pd. O. 9, 45 ; Hdt. 3, 137 ; Xén. An. 7, 4, 15 ; Ar. Eccl. 76.
Étym. σκυτάλη.
σκύταλον, τό, = σκυτάλη;
1) Stock, Stab, Keule ; des Herakles, τίναξε, Pind. Ol. 9.30 ; Her. 3.137 ; Ar. Eccl. 76, 78 ; Xen. An. 7.4.15.
2) bei den Siziliern der Hals, Schol. Ar. Av. 1283.
1) Stock, Stab, Keule ; des Herakles, τίναξε, Pind. Ol. 9.30 ; Her. 3.137 ; Ar. Eccl. 76, 78 ; Xen. An. 7.4.15.
2) bei den Siziliern der Hals, Schol. Ar. Av. 1283.
σκῠτᾰλον
- 1club ἀντίον πῶς ἂν τριόδοντος Ἡρακλέης σκύταλον τίναξε χερσίν O. 9.30
σκύταλον
σκύτᾰλον (ῠ), ου, τό,
= σκυτάλη I, Pind., Hdt., Xen.