σοβέω

σοβ-έω,

• scare away birds, ἡμεῖς δὲ . ., οὐ σοβοῦντος οὐδενὸς ἀνεπτόμεσθʼ Ar. Av. 34; ἐπειδὴ τουτονὶ σεσοβήκαμεν (just above he had been called στροῦθος) Id. V. 211; σ. τὰς ἀλεκτρυόνας Pl.Com. 20; οὐ σοβήσετʼ ἔξω τὰς ὄρνιθας ἀφʼ ἡμῶν; Men. 167; τέττιγας Arist. HA 556b14; μυίας Thphr. Char. 25.5; drive along, ὥσπερ αἰπόλιον . . αὐτοὺς τῇ ῥάβδῳ σ. Luc. Cat. 3; ἔχοντες ξύλα σοβοῦσι τὴν ὕλην they scare the wood (i.e. beat it so as to put up the birds), Arist. HA 620a35.
• • • 2 generally, drive away, clear away, τὴν κόνιν X. Eq. 5.5:— Pass., τὰς ἄλλας φροντίδας . . σεσοβῆσθαι Hp. Ep. 12.
  • II move rapidly or violently (cf. σοβαρός I and κυκλοσοβέω) , σ. τὴν κύλικα push about the bottle, Philostr.Jun. Im. 3.
  • • 2 metaph., ὁ παῖς σοβείτω τοῖς ποτηρίοις let him ply [the guests] with cups (cf. πατάσσω II.2), Amphis 18.
    • 3 metaph. also in Pass., to be agitated, excited, Philostr. VS 1.21.5; σεσόβηται ἐρωτικῶς Id. Im. 1.8; γυνὴ σεσοβημένη ‘forward’ (of Opinion personified), Hp. Ep. 15; σεσοβημένος οἴστρῳ AP 6.219 (Antip.); σες. πρὸς δόξαν all in a fever for glory, Plu. Pomp. 29; σες. περί τι Ph. 1.131; ῥυθμὸς σες. hurried, wild, Longin. 41.1; σες. κίνησις Ph. 2.267.
  • III intr., walk in a pompous manner, strut, swagger, διὰ τῆς ἀγορᾶς σοβεῖ D. 21.158; σοβοῦντες ἐν ὄχλῳ προπομπῶν Plu. Sol. 27; μεθʼ ὅσης θεραπείας καὶ παρασκευῆς ἐσόβει Alciphr. 1.38; σόβει ἐς Ἄργος off with you! Luc. DDeor. 4[24].2; σ. παρὰ τὸν Δρύαντα Longus 3.29. (Causative of σέβομαι, q.v.)

σοβέω, scheuchen, verscheuchen, verjagen ; Ar. Av. 34 ; οὐ σοβήσετʼ ἔξω τὰς ὄρνιθας ἐκ τῆς πατρίδος, Menand. bei Ath. IX.373c ; ὥσπερ αἰπόλιον ἀθρόους αὐτοὺς τῇ ῥάβδῳ σοβῶν, Luc. Catapl. 3 ; von leblosen Dingen, schnell entfernen, von sich tun, τὴν κόνιν, den Staub abschütteln, Xen. de re Eq. 5.5 ; übh. in schnelle Bewegung setzen, ἐπειδὴ τουτονὶ σεσοβήκαμεν, Ar. Vesp. 211 ; σοβεῖν πόδα ἐν κύκλῳ, 1523, schwingen ; τὸν κύλικα, den Pokal schnell kreisen lassen, Jacobs Philostr. imagg. p. 597 ; – pass. in heftiger, leidenschaftlicher Bewegung sein, σεσοβημένος οἴστρῳ, Antip.Sid. 27 (VI.219); ὀφθαλμὸς σοβούμενος, ein lebhaft herumschweifendes Auge, βάδισμα σεσοβημένον, heftiger Gang, als Ausdruck des hochfahrenden Stolzes ; ψυχὴ περὶ ὀργὴν σεσοβημένη, S.Emp. adv.mus. 22 ; σεσοβημένος πρὸς δόξαν, Plut. Pomp. 29. – Daher intr., einher rauschen, mit Geräusch einher stolzieren, ἀκολούθους τρεῖς ἢ τέτταρας αὐτὸς ἔχων διὰ τῆς ἀγορᾶς σοβεῖ, Dem. 21.158 ; u. so Plut. σοβοῦντες ἐν ὄχλῳ δορυφόρων, Solon 27 ; σόβει ἐς Ἄργος, eile nach Argos, Luc. D.D. 24.2.

σοβέω σοῦ, σοῦ

• • Ito scare away birds, Ar., etc.
  • • 2generally, to drive away, clear away, Xen.
  • IIto move rapidly, πόδα σοβεῖν, of dancing, Ar.:—metaph. in Pass. to be much agitated, vehemently excited, Anth., Plut.
  • IIIintr. to strut, swagger, bustle, Dem., Plut.; σόβει ἐς Ἄργος bustle off to Argos, Luc.