σπερχνός
σπερχνός, hasty, rapid, hurried
Could not find σπερχνὸν in Logeion dictionaries.
σπερχνὸν masculine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of σπερχνός
σπερχνός, ή, όν, (σπέρχω)
- hasty, hurried, ἄγγελοι A. Th. 286; of diseases and pains, violent, Hp. Morb. 2.64, Nat.Mul. 35, al.: neut. as Adv., σπερχνὸν κοτέων Hes. Sc. 454, al.
- II Act., hastening, pressing, Hsch. (glossed by σπερχνοποιός).
- III εἶδος ἱέρακος, Hsch. (cf. περκνός II).
σπερχνός, ή, όν :
1 rapide, impétueux, Hés. Sc. 454 ; Eschl. Sept. 285 ||
2 violent, en parl. de souffrances, Hpc. 483, 48, etc.
Étym. σπέρχω.
1. haastig, gejaagd:
2. hevig
σπερχνός, schnell, eilig, hastig ; βέλος, Hes. Scut. 454 ; ἄγγελος, Aesch. Spt. 267 ; – heftig, ὀδύνη ὀξεῖα καὶ σπερχνή, Hippocr., wie νοσος, πυρετός.
Bei Hesych. auch durch σπερχνοποιός erkl., beschleunigend, antreibend.
Bei Hesych. auch durch σπερχνοποιός erkl., beschleunigend, antreibend.
σπερχνός, ή, όν
- hasty, rapid, hurried, Hes., Aesch.