στραταρχέω
στραταρχέω, command an army
στρᾰτ-αρχέω,
- command an army, τινι for one, v.l. for τετραρχέω in J. BJ 4.1.10; metaph., θεοῦ -οῦντος ἀοράτως Ph. 2.383.
στραταρχέω-ῶ [ᾰτ] être chef d’armée, Jos. B.J. 4, 1, 10.
Étym. στρατάρχης.
στραταρχέω, ein Kriegsheer anführen, Sp.