συμφύω
συμφύω, to make to grow together
Could not find συμπεφυκότες in Logeion dictionaries.
συμπεφυκότες perfect active participle masculine nominative plural, perfect active participle masculine vocative plural of συμφύω
συμφύω, later συμ-φύνω CR 33.5 (near Antioch):—
- make to grow together, unite a wound, D.S. 32.11 (cj.), Dsc. 1.128; σ. τὰ ὁμογενῆ Arist. Mete. 378b15; σ. τοὺς ἄνωθεν ὀδόντας imagine them unite into one, Id. PA 659b24; σ. τινὰς εἰς φιλότητα unite them, Pl. Ep. 323b: but συμφῦσαι in Id. Smp. 192e is f.l. for συμφυσῆσαι.
- II Pass., with pf. Act. συμπέφῡκα, aor. 2 συνέφῡν (3 sg. opt. συμφύη Sor. 2.89); also συνεφύην Arist. Pol. 1262b13, Thphr. CP 5.5.3, Sor. 1.36, etc.: fut. συμφυήσομαι Gp. 4.12.9:—grow together, Emp. 26.7, 95 (tm.), Pl. Smp. 191a, Ti. 76e, X. Cyr. 4.3.18, etc.; [ψυχὴ καὶ σῶμα] Pl. Phdr. 246d; of a political constitution, Plb. 4.32.9.
- 2 grow together, unite, as a wound, Hp. Aph. 6.24, al.; of bones, Id. Art. 14, Sor. 2.57; of the mouth of the womb and other passages, Arist. GA 773a16, cf. 747a12; τὰ χείλη καὶ τὰ βλέφαρα καὶ τῶν δακτύλων τὰ μεταξὺ πολλάκις ἑλκωθέντα συνέφυ, κατὰ φύσιν δὲ ἔχοντα . . οὐ συμφύεται διὰ λειότητα Diocl. Fr. 26; διὰ τί οἱ αἰδούμενοι τοὺς ὀφθαλμοὺς συμπεφύκασι; Alex.Aphr. Pr. 1.70.
- 3 unite with, οὐ τῷ τυχόντι συμφύεται τὸ τυχόν Arist. Sens. 438b1; συμπεφυκυῖαι ἰδέαι εἰς ἕν, e.g. Chimaera, etc., Pl. R. 588c; εἰς ταὐτὸν συμφύεσθαι ib. 503b; σ. πρός τι Plu. Fac.lun. 2.924e.
- 4 become assimilated, become natural, Arist. EN 1147a22.
συμ·φύω, anc. att. ξυμ·φύω (ao. συνέφυσα)
I tr. faire croître ensemble, d’où unir en un tout, combiner, Plat. Conv. 192e, etc. ; Arstt. Pol. 2, 4, 6, etc. ||
II intr. (à l’ao. 2 συνέφυν, au pf. συμπέφυκα, au pl. q. pf. et au moy.)
1 naître avec, dat. Arstt. H.A. 6, 2, etc. ||
2 croître avec ou ensemble, Plat. Conv. 191a, Tim. 76e, Phædr. 246d, etc. ; d’où se réunir, s’unir, se fondre : ἀλλήλοις, Plat. Rsp. 588c, les uns avec les autres ; εἰς ταὐτό, Plat. Rsp. 503b, se fondre en un tout.
1. act. met acc. aan elkaar doen groeien, verbinden;
2. med.-pass., intrans., met stamaor.
a. aan elkaar groeien, vergroeien:
b. eigen worden, natuurlijk worden:
συμφύω, (φύω), zusammenwachsenlassen, in einen Körper bringen, ἐθέλω ὑμᾶς συντῆξαι καὶ συμφῦσαι εἰς τὸ αὐτό, Plat. Symp. 192 e : in einen Körper verbinden, φαίνεται ἐν πᾶσιν ἡ μὲν θερμότης καὶ ψυχρότης ὁρίζουσαι καὶ συμφύουσαι καὶ μεταβάλλουσαι τὰ ὁμογενῆ καὶ μὴ ὁμογενῆ, Arist. Meteor. 4.1.
Med. u. intr. tempp. des act. zusammenwachsen, von Natur zusammenhangen, ὥστε πῃ ξυμπεφυκέναι ἀλλήλοις Plat. Rep. IX.588d, ἐπιθυμοῦντες συμφῦναι Symp. 191a, u. Folgde ; fest werden, εἴη συμφῦναι τὴν ὑπάρχουσαν κατάστασιν τοῖς Πελοποννησίοις Pol. 4.32.9, u. a.Sp.; auch von einer Wunde, zuheilen, Arist. Probl. 1.33.
Med. u. intr. tempp. des act. zusammenwachsen, von Natur zusammenhangen, ὥστε πῃ ξυμπεφυκέναι ἀλλήλοις Plat. Rep. IX.588d, ἐπιθυμοῦντες συμφῦναι Symp. 191a, u. Folgde ; fest werden, εἴη συμφῦναι τὴν ὑπάρχουσαν κατάστασιν τοῖς Πελοποννησίοις Pol. 4.32.9, u. a.Sp.; auch von einer Wunde, zuheilen, Arist. Probl. 1.33.
συμφύω
fut. -φύσω
- Ito make to grow together, Plat.
- IIPass., with perf. act. συμπέφῡκα, aor2 συνέφῡν:— to grow together, Plat., Xen.
- 2to grow to or into, σ. ἀλλήλοις Plat.
- 3to grow up with one, to become natural, Arist.