συμπονέω
συμπονέω, to work with
Could not find συμπονεῖν in Logeion dictionaries.
συμπονεῖν present active infinitive of συμπονέω
συμπονέω,
- toil or suffer with or together, τινι with one, συμπονήσατε τῷ νῦν μογοῦντι A. Pr. 276; συμπόνει πατρί S. El. 986, etc.; σ. καὶ συγκινδυνεύειν τισί X. Cyr. 7.5.55; τοῖς κακοπαθοῦσι Plu. Ant. 43; σ. τινὶ πόνους E. Or. [1224]; σ. κακοῖσι take part in them, ib. 683: abs., labour together, S. Ant. 41, etc.; σ. πολλά Ar. Ach. 695 (lyr.); ἐάν τι πονήσῃ μέρος, συμπονεῖ τὸ ὅλον Arist. Pr. 883a14, cf. Thphr. Sud. 34.
συμ·πονέω-ῶ :
1 souffrir ensemble, Soph. Ant. 41 ; Plat. Rsp. 520d ; en parl. de choses, fatiguer, être en souffrance, Arstt. Probl. 5, 22 ||
2 participer ou s’associer aux peines ou aux épreuves de, dat. Eschl. Pr. 274 ; Soph. El. 986 ; joint à συγκινδυνεύειν, Xén. Cyr. 7, 5, 55 ; à συναλγεῖν, Plut. Ant. 43, etc. ; p. opp. à ξυνευδαιμονεῖν, Xén. Hell. 5, 1, 16 ; σ. τινι πόνους, Eur. Or. 1224, m. sign.
1. zich samen
2. delen in:
συμπονέω, mit od. zugleich arbeiten, bei der Arbeit helfen, beistehen ; συμπονήσατε τῷ νῦν μογοῦντι, teilt mein Leid mit mir, Aesch. Prom. 274 ; αἵδʼ ἄνδρες, οὐ γυναῖκες εἰς τὸ συμπονεῖν, Soph. O.C. 1370 ; συμπόνει πατρί, El. 974 ; θέλοντά μʼ ἔχεις σοὶ ξυμπονῆσαι, Eur. Hec. 862 ; ξυμπονῆσαι σοῖς κακοῖσι βούλομαι, Or. 682 ; σὺ συμπονεῖς ἐμοὶ πόνους, 1224 ; Troad. 62 u. öfter ; Plat. Rep. VII.520d ; Xen. Cyr. 2.1.29 ; Sp., wie Luc. Tox. 7.
συμπονέω
fut. ήσω,
- to work with or together, to take part in labouring, τινί with one, Aesch., Soph., etc.: also, σ. κακοῖς to take part in evils, Eur.:—absol. to labour or suffer together, Soph., etc.