συμποσιαρχέω
συμποσιαρχέω, to be a συμποσίαρχος
συμποσι-αρχέω,
- to be a συμποσίαρχος, Arist. Pol. 1274b12, Plu. QConv. 2.620c.
συμποσιαρχέω-ῶ, être président d’un banquet, Arstt. Pol. 2, 12 ; Plut. M. 620c.
Étym. συμποσίαρχος.
συμποσιαρχέω, ein συμποσίαρχος sein, beim Trinkgelage od. Schmause Alles anordnen ; Arist. Pol. 2.12 ; Plut. Symp. 1.4.2.
συμποσιαρχέω
- to be a συμποσίαρχος, Arist.