συμποτικός
συμποτικός, of or for a συμπόσιον, convivial, jolly
Could not find συμποτικὰ in Logeion dictionaries.
συμποτικὰ neuter nominative plural, neuter vocative plural, neuter accusative plural, feminine nominative dual, feminine vocative dual, feminine accusative dual, feminine nominative singular, feminine vocative singular of συμποτικός
συμποτικός, ή, όν,
- convivial, σ. πράγματα Ar. Ach. 1142; νόμοι σ. the laws of drinking-parties, enforced by the συμποσίαρχος, Pl. Lg. 671c; σ. ἁρμονίαι modes suited for drinking-songs, Id. R. 398e; σ. [μουσική] Phld. Mus. p.82 K.; [ἀρετή] Id. D. 3Fr. 76; σ. διάλογοι, work by Persaeus, Ath. 4.162b; σ. προβλήματα, title of a work by Plu. (v. συμποσιακός) ὑπομνήματα σ., of a work by Persaeus, D.L. 7.1; συμποτικός a jolly fellow, Ar. V. 1209, Plb. 31.13.8: Comp. -ώτερος Luc. Ep.Sat. 32: Sup. -ώτατος Id. Tim. 46, Philostr. Im. 1.25. Adv. -κῶς Poll. 6.20.
συμποτικός, ή, όν :
1 qui concerne un festin ou des convives, Ar. Ach. 1142 ; Plat. Leg. 671c, Rsp. 398e, etc. ||
2 convive agréable, bon convive, Ar. Vesp. 1209 ; Pol. 31, 21, 8 ||
Cp. -ώτερος, Luc. Ep. sat. 32 ; sup. -ώτατος, Plut. M. 620c ; Luc. Tim. 46.
Étym. συμπότης.
συμποτικός, ή, όν, zum Gaste od. zum Gastmahle gehörig, dazu sich passend ; προσμάνθανε ξυμποτικὸς εἶναι καὶ ξυνουσιαστικός, Ar. Vesp. 1208 ; συμποτικὰ τὰ πράγματα, Ach. 1107 ; νόμοι συμποτικοί, Plat. Legg. II.671c ; ἁρμονίαι, Rep. III.398e ; Folgde : ὁ σ., ein guter, unterhaltender Trinkgenoß, Gast, Pol. 31.21.8.
συμποτικός
from συμπότης
συμποτικός, ή, όν
- of or for a συμπόσιον, convivial, jolly, Ar.; σ. ἁρμονίαι airs suited for drinking songs, Plat.:— συμποτικός a jolly fellow, Ar.:—comp. -ώτερος, Sup. -ώτατος, Luc.