συναθροισμός
συναθροισμός, a collection, union
συναθρ-οισμός, ὁ,
- collection, union, τῶν λεπτομερῶν σωμάτων Placit. 1.24.2; ὑγρῶν Cass. Pr. 80; opp. μερισμός, Dam. Pr. 412; assembly, πάντων τῶν ζῴων Aesop. 242.
- II a rhetor. figure, by which dissimilar things were associated, Alex. Fig. p.17 S., Quint. Inst. 8.4.27.
συναθροισμός, οῦ (ὁ)
1 rassemblement, union, Plut. M. 884d ; Babr. 28 ; Sext. P. 3, 47 ||
2 t. de rhét. accumulation, Rhét. (W. 8, 439) ; Quint. 8, 4, 27.
Étym. συναθροίζω.
συναθροισμός, ὁ, = συνάθροισις, S.Emp. pyrrh. 3.47 u. a.Sp.
συναθροισμός, οῦ, ὁ,
- a collection, union, Babr.