συνείδησις
συνείδησις, self-consciousness: conscience
Could not find συνειδήσεις in Logeion dictionaries.
συνειδήσεις feminine nominative plural, feminine vocative plural, feminine accusative plural of συνείδησις
συνειδήσεις future active indicative 2nd singular of σύνοιδα
συνείδησις, εως, ἡ,
- knowledge shared with another, τῶν ἀλγημάτων (in a midwife) Sor. 1.4.
- 2 communication, information, εὑρήσεις σ. PPar. p.422 (ii A.D.); σ. εἰσήνεγκαν τοῖς κολλήγαις αὐτῶν POxy. 123.13 (iii/iv A.D.).
- 3 knowledge, λῦε ταῦτα πάντα μὴ διαλείψας ἀγαθῇ σ. (v.l. ἀγαθῇ τύχῃ) Hp. Ep. 1.
- 4 consciousness, awareness, [τῆς αὑτοῦ συστάσεως] Chrysipp.Stoic. 3.43, cf. Phld. Rh. 2.140 S., 2 Ep.Cor. 4.2, 5.11, 1 Ep.Pet. 2.19; τῆς κακοπραγμοσύνης Democr. 297, cf. D.S. 4.65, Ep.Hebr. 10.2; κατὰ συνείδησιν ἀτάραχοι διαμενοῦσι Hero Bel. 73; inner consciousness, ἐν σ. σου βασιλέα μὴ καταράσῃ LXX Ec. 10.20; in 1 Ep.Cor. 8.7 συνειδήσει is f.l. for συνηθείᾳ.
- 5 consciousness of right or wrong doing, conscience, Periander and Bias ap. Stob. 3.24.11, 12, Luc. Am. 49; ἐὰν ἐγκλήματός τινος ἔχῃ σ. Anon. Oxy. 218 (a) ii 19; βροτοῖς ἅπασιν ἡ σ. θεός Men. Mon. 654, cf. LXX Wi. 17.11, D.H. Th. 8 (but perh. interpol.); σ. ἀγαθή Act.Ap. 23.1; ἀπρόσκοπος πρὸς τὸν θεόν ib. 24.16; καθαρά 1 Ep.Ti. 3.9, POsl. 17.10 (ii A.D.); κολαζομένους κατὰ συνείδησιν Vett.Val. 210.1; θλειβομένη τῇ σ. περὶ ὧν ἐνοσφίσατο PRyl. 116.9 (ii A.D.); τὸν . . θεὸν κεχολωμένον ἔχοιτο καὶ τὴν ἰδίαν σ. Ath.Mitt. 24.237 (Thyatira); conscientiousness, Arch.Pap. 3.418.13 (vi A.D.).--Senses 4 and 5 sts. run one into the other, v. 1 Ep.Cor. 8.7, 10.27 sq.
- 6 complicity, guilt, crime, περὶ τοῦ πεφημίσθαι αὐτὴν ἐν σ. τοιαύτῃ Supp.Epigr. 4.648.13 (Lydia, ii A.D.).
συνείδησις, εως (ἡ)
1 sentiment intime, conscience (de ses propres pensées, de ses propres actes) NT. 2 Cor. 4, 2 ; 5, 11, etc. ; DS. 4, 6 ; Luc. Am. 49 ||
2 au sens mor. conscience du bien et du mal, DH. Thuc. 8 ; Spt. Sap. 17, 11 ; NT. Ap. 23, 1, etc. ; 1 Tim. 3, 9.
Étym. σύνοιδα.
1. bewustzijn, besef,
2. christ. geweten;
συνείδησις, ἡ, das Mitwissen, das Bewußtsein, Gewissen, Luc. amor. 49 u. a.Sp.
Strong 4893
1. consciousness: c. gen. obj., He 10:2, I Pe 2:19.
2. In ethical sense, innate discernment, self-judging consciousness, conscience (Stoics and late writers): Ro 2:15 9:1, I Co 10:29, II Co 1:12 4:2 5:11, I Ti 4:2, He 9:14; σ. ἀγαθή, Ac 23:1, I Ti 1:5, 19, I Pe 3:16, 21; ἀσθενής, I Co 8:7, 10; ἀσθενοῦσα, ib. 12; ἀπρόσκοπος, Ac 24:16; καθαρά, I Ti 3:9, II Ti 1:3; καλή, He 13:18; πονηρά, He 10:22; ὁ νοῦς καὶ ἡ σ., Tit 1:15; διὰ τὴν σ., Ro 13:5, I Co 10:25, 27, 28; κατὰ σ., He 9:9; ὑπὸ (τῆς) σ., Jo 8:[9] (Rec.), I Co 10:29 (cf. Cremer, 233 ff.; ICC on Ro 2:15; DB, i, 468 ff.).†
συνείδησις, εως,
from συνειδέναι inf. of σύνοιδα
- self-consciousness: conscience, NTest.