συνίσχω
συνίσχω, to be afflicted
Could not find συνισχόμενος in Logeion dictionaries.
συνισχόμενος present middle-passive participle masculine nominative singular of συνίσχω
συνίσχω,
- = συνέχω, retain, PTeb. 746.10 (iii B.C.):—Pass., to be retained or detained, PGrenf. 2.14.13 (iii B.C.); to be afflicted, νοσήμασιν Pl. Grg. 479a.
συν·ίσχω, c. συνέχω, Plat. Gorg. 479a.
συνίσχω, (ἴσχω), = συνέχω, τοῖς μεγίστοις νοσήμασι συνισχόμενος, Plat. Gorg. 479a.
συνίσχω
= συνέχω:—Pass.
- to be afflicted, Plat.