συνορίζω
συνορίζω, bring together
Could not find συνορίζοντα in Logeion dictionaries.
συνορίζοντα present active participle neuter nominative plural, present active participle neuter vocative plural, present active participle neuter accusative plural, present active participle masculine accusative singular of συνορίζω
συνορίζω,
- bring together, opp. διακρίνω, Arist. Cael. 307a33, b2:— Pass., v.l. in Ptol. Harm. 1.9.
- 2 Med., give oneʼs consent to a boundary, Sammelb. 5240.15 (i A.D.).
- 3 Med., bet (cf. συντίθημι B. II.3), συνορισάμενος ψευδὲς ἐπιδείξειν τὸ ἐν Δελφοῖς μαντεῖον Aesop. 55.
- II intr., = συνορέω, to be conterminous with, c. dat., OGI 221.69 (Ilium, iii B.C.), Antig. Mir. 78, D.S. 1.30, Peripl.M.Rubr. 64: with πρός c. acc., Scymn. 839: abs., D.S. 14.44, 17.4.
συν·ορίζω :
1 tr. enfermer dans les mêmes limites, Arstt. Cæl. 3, 8, 12 ; au pass. Ptol. Harm. 22c ||
2 intr. être limitrophe de, dat. A. Car. 84 ; DS. 1, 30 ; abs. DS. 14, 44 ; 17, 4.
συνορίζω, mit in dieselben Grenzen bringen und vereinigen, Arist. coel. 3.8, im Ggstz von διακρίνειν ; – intr., mit angrenzen, Sp.