συνοργίζομαι
συνοργίζομαι, to be angry together with
Could not find συνοργίζεσθαι in Logeion dictionaries.
συνοργίζεσθαι present middle infinitive of συνοργίζομαι
συνοργίζομαι, fut. -ισθήσομαι D. 21.100, -ιοῦμαι Lib. Or. 42.29: aor. συνωργίσθην D. 21.6:—
- to be angry together, τοῖς ἀδικηθεῖσιν Isoc. 4.181, cf. Plu. Frat. 2.490c: abs., D. 21.6, Plu. Adul. 2.63c, Marin. Procl. 20; meet anger with anger, Phld. Ir. p.34 W.
συν·οργίζομαι (f. -ισθήσομαι, réc. -ιοῦμαι, ao. συνωργίσθην) s’associer à la colère ou à l’indignation de, dat. Isocr. 78e ; Dém. 516, 7 ; 547, 6, etc. ||
➳ Fut. συνοργισθήσομαι, Dém. 547, 6 ; f. réc. συνοργιοῦμαι, Lib. 236b.
συνοργίζομαι, pass., mit, zugleich, zusammen zürnen ; συνοργισθῆναι τοῖς ἀδικηθεῖσι, Isocr. 4.181 ; fut. συνοργισθήσομαι, Dem. 21.100 ; Folgde, wie Pol. 3.31.9, Plut. am. et ad. discr. 31, Luc. Abdic. 9.
συνοργίζομαι
aor1 -ωργίσθην
- Dep.:— to be angry together with, τινι Isocr., Dem., etc.