τετραφάρμακος
τετραφάρμακος, compounded of four drugs
τετρᾰφάρμᾰκος, ον,
- compounded of four drugs:—as Subst., τετραφάρμακος, ἡ, a compound of wax, tallow, pitch, resin, Meno Iatr. 14.19, Ph. 1.433 (= Stoic. 2.154), Gal. 1.242; also -κον, τό, Id. 12.328.
- II -κος, ἡ, metaph., of the first four Κύριαι Δόξαι of Epicurus, Phld. Herc. 1005.4.
τετρα·φάρμακος, ος, ον [ρᾰμᾰ] composé de quatre ingrédients (cire, suif, poix, résine) Phil. 1, 433 ; Gal. De Constit. art. med. 1, 242 ; A. Tr. 1, p. 29, 3, etc.
Étym. τ. φάρμακον.
τετραφάρμακος, aus vier Heilmitteln zusammengesetzt, Medic.