τετραόργυιος
τετραόργυιος, four fathoms long
τετρᾰ-όργυιος, ον,
- four fathoms long or broad, D.C. 70.4 (-οργοι codd.); cf. τετρόργυιος.
τετρα·όργυιος, ος, ον, de quatre brasses, DC. 70, 4.
Étym. τ. ὀργυιά.
τετραόργυιος, vier Klafter lang, breit, DC. 70.4.