τιμαλφέω
τιμαλφέω, to do honour to
Could not find τιμαλφουμένας in Logeion dictionaries.
τιμαλφουμένας present middle-passive participle feminine accusative plural, present middle-passive participle feminine genitive singular of τιμαλφέω
τῑμαλφ-έω,
- do honour to, τ. λόγοις νίκαν Pi. N. 9.54; θεοὺς τοῖσδε τ. χρεών A. Ag. 922; μολόντα τ. celebrate any oneʼs arrival, Id. Eu. 15:—Pass., σκήπτροισι τιμαλφούμενος ib. 626; ὑπʼ ἀστῶν . . τ. ib. 807:— rare in Prose, τ. τοὺς θεούς Arist. Pol. 1336b19; and in later Poetry, τ. τὰν σὰν . . θυμέλαν Sammelb. 6699.2 (iii B.C.):—Epich. (Fr. 214) ridiculed Aeschylus for his use of this word.
τιμαλφέω-ῶ [ῑ] honorer : τινα, Eschl. Eum. 15, qqn ; τινά τινι, Pd. N. 9, 130 ; Eschl. Ag. 922, qqn par qqe ch. ; au pass. Eschl. Eum. 626, 807 ; mot rare en prose, Arstt. Pol. 7, 17, 10.
Étym. τιμαλφής.
τιμαλφέω, [ῑ], verehren, verherrlichen ; ὑπὲρ πολλῶν τιμαλφεῖν λόγοις νίκαν, Pind. N. 9.54 ; μολόντα, Jemandes Ankunft feiern, Aesch. Eum. 15 ; τοὺς θεούς, Ag. 896 ; ἄνδρα διοσδότοις σκήπτροισι τιμαλφούμενον, Eum. 596 ; Sp., auch in Prosa, wie Arist. Polit. 7.17, θεούς ; Phot. erkl. τιμαλφούμενος, τιμὴν εὑρηκώς.
τῑμαλφέω
- 1do honour to εὔχομαι ταύταν ἀρετὰν κελαδῆσαι σὺν Χαρίτεσσιν, ὑπὲρ πολλῶν τε τιμαλφεῖν λόγοις νίκαν N. 9.54
τιμαλφέω
τῑμαλφέω,
fut. -ήσω
- to do honour to, Aesch.