τραχύδερμος
τρᾱχῠ-δερμος, ον, = sq., Arist. ap. Ath. 7.305d (om. Rose, Arist. Fr. 294), Tz.ad Lyc. 340.
τραχύ·δερμος, ος, ον [ᾱῠ] qui a la peau rude, raboteuse, Ar. (Ath. 305d).
Étym. τραχύς, δέρμα.
τραχύδερμος, [ᾱ], = τραχυδέρμων ; Arist. bei Ath. VII.305e ; Tzetz. ad Lycophr. 340.