τρισύλλαβος
τρισύλλαβος, trisyllabic
τρι-σύλλᾰβος, ον,
- trisyllabic, D.H. Comp. 17, A.D. Synt. 8.1, Heph. 3.2, Luc. Philops. 35. Adv. -βως A.D. Pron. 78.23.
τρι·σύλλαβος, ος, ον [ῐᾰ] de trois syllabes, trisyllabique, DH. Comp. 17 ; Luc. Philops. 35.
Étym. τρεῖς, συλλαβή.
τρισύλλαβος, dreisilbig, Luc. Philops. 35.
τρισύλλαβος
τρῐ-σύλλᾰβος, ον,
συλλαβή
- trisyllabic, Luc.