τροχαῖος
τροχαῖος, running, tripping
Could not find τροχαῖον in Logeion dictionaries.
τροχαῖον masculine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of τροχαῖος
τροχαῖος, α, ον, (τρόχος)
- running, spinning, πανία (spools) AP 6.288 (Leon.).
- II τροχαῖος (sc. πούς), ὁ, a trochee or foot consisting of a long and a short syllable (also called χορεῖος), Pl. R. 400b, etc.; used in quick time, Arist. Rh. 1408b36, cf. Po. 1452b24, and v. τροχερός:—hence,
- 2 in Music, οἱ σαλπικταὶ τροχαῖόν τι συμβοήσαντες playing a brisk march, D.C. 56.22; τ. νόμος a tune in trochaic time, invented by Terpander, Plu. Mus. 2.1132d, cf. Poll. 4.65.
- 3 tribrach (⏑⏑⏑), Quint. Inst. 9.4.82.
- 4 τ. σημαντὸς ὁ ἐξ ὀκτασήμου θέσεως καὶ τετρασήμου ἄρσεως (⏘ ⏘ – –) Aristid.Quint. 1.16; τ. ἀπὸ ἰάμβου (⏑–|–⏑–⏑–⏑) ibid.
- III τροχαῖα· μέσα ἐν κύβοις, ἢ ὁδός, ὡς Ῥίνθων (Fr. 26), Hsch. (perh. τρόχια and τροχιά).
τροχαῖος, α, ον :
1 arrondi, Anth. 6, 288 ||
2 propre à la course : τροχαῖόν τι συμβοᾶν, DC. 56, 22, sonner l’alarme tous ensemble, en parl. de clairons (litt. faire entendre une sonnerie de course); τροχαῖος πούς, Plat. Rsp. 400b ; Arstt. Rhet. 3, 8, 4 ; Héph. 7, 40 ; trochée, pied d’une longue et d’une brève, ou tribraque, Quint. 9, 4, 82 ; τροχαῖος νόμος, Terpandr. (Plut. M. 1132d) rythme trochaïque ; τροχαῖος σφήν, Jos. Macc. 11, 10, roue, instrument de torture ||
Sup. τροχαιότατος, Gramm.
Étym. τροχός.
τροχαῖος, laufend, schnell, gew. in der Metrik, ὁ τροχαῖος, sc. πούς, der Trochäus, ein Versfuß, aus einer langen und einer kurzen Silbe bestehend (– ◡), der auch χορεῖος genannt wird, Plat. Rep. III.400b ; – οἱ σαλπιγκταὶ τροχαῖόν τι συμβοήσαντες, sie bliesen einen Geschwindmarsch, Suid.
τροχαῖος
- Irunning, tripping, Anth.
- IIτροχαῖος (sc. πούς) , a trochee or foot consisting of a long and short syllable, used in quick time, Plat., Arist.