τρυχηρός
τρυχηρός, ragged, tattered
Could not find τρυχηρὸν in Logeion dictionaries.
τρυχηρὸν masculine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of τρυχηρός
τρῡχ-ηρός, ά, όν,
- ragged, tattered, worn out, τρυχηρὰ περὶ τρυχηρὸν . . χρόα λακίσματα E. Tr. 496.
- II wearing, tormenting, grievous, τρυχηρᾷ καὶ πολυμερίμνῳ βασάνῳ περιπεσόντες Vett.Val. 109.1.
τρυχηρός, ά, όν [ῡ] usé, déchiré, Eur. Tr. 496.
Étym. τρύχω.
τρυχηρός, [ῡ], zerlumpt, zersetzt, überhaupt abgerissen, abgenutzt, erschöpft ; bes. von Kleidern u. vom menschlichen Leibe ; Eur. Tr. 496, τρυχηρὰ περὶ τρυχηρὸν εἱμένην χρόα πέπλων λακίσματα ; VLL, erkl. ῥακώδης.
τρυχηρός
τρῡχηρός, ά, όν
τρῦχος
- ragged, tattered, Eur.