τυφλόω
τυφλόω, to blind, make blind
Could not find τυφλοῦσι in Logeion dictionaries.
τυφλοῦσι present active participle masculine dative plural, present active participle neuter dative plural, present active indicative 3rd plural of τυφλόω
τυφλό-ω,
- blind, make blind, τινα Hdt. 4.2; ὄμματα, ὄψιν, E. Cyc. 470, Ph. 764:—Pass., to be blinded, to be or become blind, Hdt. 2.111; τυφλοῦμαι φέγγος ὀμμάτων E. Hec. 1035; ἕλκος τυφλωθέν a blinding wound (Pass. of τυφλόω ἕλκος inflict a blinding wound), S. Ant. 973 (lyr.).
- 2 metaph., blind, baffle, Democr. 72, v.l. in Critias 25.26; τετύφλωται μόχθος Pi. I. 5(4).56; τῶν μελλόντων τετύφλωνται φραδαί Id. O. 12.9, cf. Pl. Ti. 47b; τὴν ψυχὴν τυφλωθῆναι Id. Phd. 99e, cf. 96c; τ. περὶ τὸν φιλούμενον ὁ φιλῶν Id. Lg. 731e.
- II make blind or without passage, stop up, τὰς διόδους ἁμάξαις Aen.Tact. 2.5; τ. ὀφθαλμοὺς [ἀμπέλου] Gp. 5.9.7; τ. τὸν μαστόν make it cease to yield milk, Ael. NA 3.39:—Pass., βλάστησις τυφλουμένη Thphr. CP 5.17.7; οὖρα τυφλοῦται Nic. Al. 340; ἡ φωνὴ τυφλοῦται Plu. QConv. 2.721b; τυφλωθείσης τῆς τοῦ δέρματος τρώσεως Gal. 1.388:—also in Med., τυφλώσατο νηδύς Nic. Al. 285.
τυφλόω-ῶ :
1 rendre aveugle, aveugler : τινα, Hdt. 4, 2 ; Eur. Rhes. 924, Ph. 764 ; Plut. M. 681e, qqn ; τ. ὄμμα, Eur. Cycl. 470, etc. ôter la vue à qqn ; au pass. être aveuglé, fig. Isocr. 229a ; ὑπό τινος, Plat. Phæd. 96c, par qqe ch. ; abs. devenir aveugle ou être aveugle, Hdt. 2, 111 ; Eur. Hec. 1035, etc. ; fig. Plat. Phæd. 99f, etc. ; περί τινα, Plat. Leg. 731e, à l’égard de qqn ||
2 p. ext. priver de l’usage d’un sens ou d’un organe : τ. μασθόν, El. N.A. 3, 39, faire tarir le sein ; τυφλοῦσθαι τὴν γνάθον, Luc. avoir la mâchoire inerte ; οὔτοι τετύφλωται μόχθος ἀνδρῶν, Pd. I. 4 (5), 72, l’effort de ces héros n’a pas faibli ; ἡ φωνὴ τυφλοῦται, Plut. M. 721b, la voix est éteinte ; en parl. de la germination arrêtée dans son développement, Th. C.P. 5, 17, 7 ||
3 p. anal. boucher, obstruer : διόδους, En. tact. Pol. 2, des passages ||
Moy. s’émousser, se tarir, Nic. Al. 285 ||
➳ Moy. ao. 3 sg. poét. τυφλώσατο, Nic. l. c.
Étym. τυφλός.
τυφλόω, 1) blind machen, blenden, des Augenlichts berauben ; τινά, Her. 4.2 ; Eur. Cycl. 669. – Pass. blind sein, τῶν μελλόντων τετύφλωνται φραδαί, Pind. Ol. 12.9 ; ἕλκος τυφλωθὲν ἐξ ἀγρίας δάμαρτος, Soph. Ant. 961 ; Her. 2.111 ; τυφλοῦται περὶ τὸ φιλούμενον ὁ φιλῶν, Plat. Legg. V.731e.
2) übertr., stumpf machen, verdunkeln, erfolglos machen, u. pass. erfolglos, vergeblich sein, τετύφλωται μόχθος ἀνδρῶν, Pind. I. 4.56 ; dah. γάλα τυφλοῦται, die Milch bleibt aus, von Brüsten, welche keine Milch mehr geben ; eben so οὖρα τυφλοῦται, Nic. Al. 340.
2) übertr., stumpf machen, verdunkeln, erfolglos machen, u. pass. erfolglos, vergeblich sein, τετύφλωται μόχθος ἀνδρῶν, Pind. I. 4.56 ; dah. γάλα τυφλοῦται, die Milch bleibt aus, von Brüsten, welche keine Milch mehr geben ; eben so οὖρα τυφλοῦται, Nic. Al. 340.
τυφλόω pf. pass., met.,
- 1lie in obscurity τῶν δὲ μελλόντων τετύφλωνται φραδαί O. 12.9 οὔτοι τετύφλωται μακρὸς μόχθος ἀνδρῶν I. 5.56
τυφλόω,
fut. -ώσω
- 1to blind, make blind, Hdt., Eur.:— Pass. to be or become blind, Hdt., Eur.
- 2metaph. in Pass., μόχθος τετύφλωται is baffled, Pind.; τῶν μελλόντων τετύφλωνται φραδαί wisdom is blind as to the future, Pind.