τυφωνικός
Found τυφωνικὸς with different accentuation.
τυφωνικὸς masculine nominative singular of Τυφωνικός
τυφωνικός, ή, όν [ῡ] de trombe, d’ouragan, NT. Ap. 27, 14.
Étym. τυφῶν.
τυφωνικός, [ῡ], stürmisch, ἄνεμος, NT.
Strong 5189
*†
tempestuous: Ac 27:14.†