φαγεδαινικός
φαγεδαινικός, of the nature of a cancer
φᾰγεδαιν-ικός, ή, όν,
- of the nature of a cancer, πάθη Plu. Suav. 2.1087e; ἕλκη Dsc. 2.78, 5.112, cf. Heliod. ap. Orib. 46.22.3, Gal. 6.750, 815.
- II of morbid hunger, Gloss.
φαγεδαινικός, ή, όν [ᾰ] rongeur, en parl. d’un ulcère, Plut. M. 1087e ; Diosc. 2, 9 ; Gal. 6, 750, 815.
Étym. φαγέδαινα.
φαγεδαινικός, wie ein krebsartiges Geschwür um sich fressend, Diosc.