φιλέταιρος
φιλέταιρος, fond of one’s comrades
Could not find φιλέταιρον in Logeion dictionaries.
φιλέταιρον masculine accusative singular, feminine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of φιλέταιρος
φῐλέταιρ-ος, ον,
- fond of oneʼs comrades or partisans, true to them, Pl. Ly. 211e, Arist. Rh. 1389a37, Thphr. Char. 29.4; ἀνδρεία, τρόπος, ἦθος, Th. 3.82, X. Cyr. 8.3.49, Cratin.Jun. 12; τὸ φ., = φιλεταιρία, Timocl. 8.4, Plu. Lys. 5. Adv. -ρως, in bad sense, Aeschin. 1.110.
φιλ·έταιρος, ος, ον [ῐ] qui aime ses camarades ou ses amis, Thc. 3, 82 ; Xén. Cyr. 8, 3, 49 ; Plat. Lys. 211e ; Arstt. Rhet. 2, 12, 13 ; τὸ φιλέταιρον, Plut. Lys. 5 ; Luc. Tox. 7, c. φιλεταιρία.
Étym. φ. ἑταῖρος.
φιλέταιρος, seine Gefährten, Kameraden, Freunde liebend ; Thuc. 3.82 ; Plat. Lys. 211e ; τρόπος Xen. Cyr. 8.3.49 ; Folgde : Luc. Macrob. 12.
• Adv., φιλεταίρως κλέπτειν Aesch. 1.110.
• Adv., φιλεταίρως κλέπτειν Aesch. 1.110.
φιλέταιρος
φῐλ-έταιρος, ον,
- fond of oneʼs comrades or partisans, true to them, Thuc., Xen., etc.:—adv. -ρως, Aeschin.