φιλέταιρος
φιλέταιρος, fond of one’s comrades
Could not find φιλέταιρόν in Logeion dictionaries.
φιλέταιρόν feminine accusative singular, masculine accusative singular, neuter accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular of φιλέταιρος
φῐλέταιρ-ος, ον,
- fond of oneʼs comrades or partisans, true to them, Pl. Ly. 211e, Arist. Rh. 1389a37, Thphr. Char. 29.4; ἀνδρεία, τρόπος, ἦθος, Th. 3.82, X. Cyr. 8.3.49, Cratin.Jun. 12; τὸ φ., = φιλεταιρία, Timocl. 8.4, Plu. Lys. 5. Adv. -ρως, in bad sense, Aeschin. 1.110.
φιλ·έταιρος, ος, ον [ῐ] qui aime ses camarades ou ses amis, Thc. 3, 82 ; Xén. Cyr. 8, 3, 49 ; Plat. Lys. 211e ; Arstt. Rhet. 2, 12, 13 ; τὸ φιλέταιρον, Plut. Lys. 5 ; Luc. Tox. 7, c. φιλεταιρία.
Étym. φ. ἑταῖρος.
φιλέταιρος, seine Gefährten, Kameraden, Freunde liebend ; Thuc. 3.82 ; Plat. Lys. 211e ; τρόπος Xen. Cyr. 8.3.49 ; Folgde : Luc. Macrob. 12.
• Adv., φιλεταίρως κλέπτειν Aesch. 1.110.
• Adv., φιλεταίρως κλέπτειν Aesch. 1.110.
φιλέταιρος
φῐλ-έταιρος, ον,
- fond of oneʼs comrades or partisans, true to them, Thuc., Xen., etc.:—adv. -ρως, Aeschin.