φιλοστόργως
φιλοστόργως [ῐ] adv. avec tendresse pour les siens, Arstt. H.A. 9, 37 ; Plut. Fab. 21 ; Jos. A.J. 4, 6, 8 ; en gén. en parl. de lettres, Cic. Att. 15, 17 ||
Cp. -ότερον, Geop. 16, 21, 6 ; sup. -ότατα, DL. 1, 121 ; Jambl. V. Pyth. p. 22, 53.