φιλοχωρέω
φιλοχωρέω, to be fond of a place, to abide there always, haunt it
Could not find φιλοχωροῦσιν in Logeion dictionaries.
φιλοχωροῦσιν present active participle masculine dative plural, present active participle neuter dative plural, present active indicative 3rd plural of φιλοχωρέω
φῐλοχωρ-έω,
- to be fond of a place or country, haunt it, Hdt. 8.111; ἐκεῖσε φ. Ar. Fr. 149.5: c. dat., φ. τόποις Plb. 4.46.1; ὄρεσιν D.H. 1.13; τῷ λόφῳ Id. 1.34, cf. 3.9, 5.63; τοῖς ἀλλοτρίοις Id. 8.47 (but ἐν τοῖς ἀλλοτρίοις ib. 35 codd.); φ. περὶ ταφάς Plu. Cons.ux. 2.612a: metaph., φ. ἐπὶ τῇ παρανόμῳ δυναστεία, ἐπὶ [τῇ φιλοσοφίᾳ], D.H. 11.11, Iamb. Protr. 6; περὶ τοὺς ἐθισμούς Plu. QConv. 2.714b: c. inf., φιλοχωροῖμεν ἂν μένειν D.H. 6.79 (s. v. l.).
φιλοχωρέω-ῶ [ῐ] aimer le séjour d’un lieu, se plaire dans un lieu, Hdt. 8, 111 ; Ar. fr. 198 ; τόποις, Pol. 4, 46, 1, dans des lieux ; ὄρεσι, DH. 1, 13, aimer le séjour des montagnes ; avec un inf. φ. μένειν, DH. 6, 79, aimer à séjourner dans un pays ; fig. : ἔν τινι, DH. 8, 35 ; ἐπί τινι, DH. 11, 11 ; τινι, Plut. Æmil. 1 ; περί τι, Plut. M. 714a, se confiner dans une étude ou une recherche, s’adonner à une occupation.
Étym. φιλόχωρος.
φιλοχωρέω, gern an einem Orte sein, sich gern an einem Orte aufhalten ; τοῖς τόποις Pol. 4.46.1 ; ὄρεσι, λόφῳ, Dion.Hal. 1.13, 34 ; ἔν τινι, 8.35 ; u. Sp.; übertr. von Beschäftigungen, neben ἐπιμένειν Plut. Timol. praef.
φιλοχωρέω
φῐλοχωρέω,
fut. -ήσω
φιλόχωρος
- to be fond of a place, to abide there always, haunt it, Hdt.