φιλότεκνος
φιλότεκνος, loving one’s children
Could not find φιλότεκνόν in Logeion dictionaries.
φιλότεκνόν masculine accusative singular, feminine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of φιλότεκνος
φῐλότεκν-ος, ον,
- loving oneʼs children or offspring, Hdt. 2.66, E. HF 636, Ph. 356, Ar. Th. 752, Ep.Tit. 2.4; ἦθος φ. D.S. 34/5.11: Comp., αἱ μητέρες -ότεραι Arist. EN 1168a25; Sup. -ότατος Plu. Aem. 6: τὸ φ., = φιλοτεκνία, Id. Mult. 2.93f.
φιλό·τεκνος, ος, ον :
1 qui aime ses enfants, Eur. H.f. 636 ; Ar. Th. 752 ; Arstt. Nic. 9, 7, 7 ; Plut. Æmil. 6 ; τὸ φ. Plut. M. 93f, c. φιλοτεκνία ||
2 qui aime ses petits, Hdt. 2, 66 ; Arstt. H.A. 6, 11, 2 ; Call. Cer. 84 ||
Cp. -ότερος, Arstt. Nic. 9, 7, 7 ; Spt. 4 Macc. 15, 5 ; sup. -ότατος, Plut. M. 213e, Æmil. 6 ; Naz. 1, 904b ; Horap. 1, 53.
Étym. φ. τέκνον.
φιλότεκνος, Kinder, Junge liebend, Kinderfreund ; πᾶσιν ἀνθρώποισιν φιλότεκνος βίος Eur. Phoen. 972, vgl. 359 ; Ar. Th. 752 ; Her. 2.66 ; – Kompar., Arist. eth. 9.7.
Strong 5388
**
loving one's children (Hdt., Arist., Plut., al.): of women, joined with φίλανδρος, q.v., Tit 2:4.†
φιλότεκνος
φῐλό-τεκνος, ον,
- loving oneʼs children or offspring, Hdt., Eur.