φιλόφιλος
φιλόφιλος, loving one’s friends
Could not find φιλόφιλον in Logeion dictionaries.
φιλόφιλον masculine accusative singular, feminine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of φιλόφιλος
φῐλό-φῐλος, ον,
- loving oneʼs friends, Arist. Rh. 1381b27, EN 1159a34, Plb. 1.14.4, Phld. Lib. p.40 O., Dain Inscr. du Louvre 174 (Egypt), Cat.Cod.Astr. 7.205.
φιλό·φιλος, ος, ον [ῐῐ] tendrement attaché à ses amis, Arstt. Rhet. 2, 4, 26 ; Nic. 8, 8, 4 ; Pol. 1, 14, 4 ; subst. τὸ φ. Nicéph. 1, 441 W., affection pour ses amis.
Étym. φ. φίλος.
φιλόφιλος, seine Freunde liebend ; Arist. rhet. 2.4, vgl. de virt. bei Stob. Flor. 1.11 ; Pol. 1.14.4.
φιλόφιλος
φῐλό-φῐλος, ον,
- loving oneʼs friends, Arist.