φλοιορραγής
φλοιορραγής, with the bark
φλοιο-ρρᾰγής, ές,
- with the bark or rind burst, Thphr. HP 4.15.2, CP 3.18.3, Dsc. 1.13.
φλοιο·ρραγής, ής, ές [ᾰ] dont l’écorce est fendue ou gercée, Th. H.P. 4, 14, 2 ; C.P. 3, 18, 3.
Étym. φ. ῥήγνυμι.
φλοιορραγής, ές, mit aufgeplatzter, geborstener Rinde, Theophr.