φροντιστικός
φροντιστικός, thoughtful
Found φροντιστικὸς with different accentuation.
φροντιστικὸς masculine nominative singular of φροντιστικός
φροντ-ιστικός, ή, όν,
- of or for thinking, thoughtful, Arist. Div.Somn. 464a23; ὑποπίνων δὲ πάνυ φ. (sc. γίγνεται) Antiph. 271; φ. τὴν πρόσοψιν Luc. Pisc. 12: τὸ λογιστικὸν καὶ φ. the faculty of reasoning and thought, Plu. Def.orac. 2.432c, cf. Sollert. 966a.
- II considerate, careful, τὰ θήλεα περὶ τὴν τῶν τέκνων τροφὴν φροντιστικώτερα Arist. HA 608b2. Adv. -κῶς X. Mem. 3.11.10, Ael. NA 8.25.
- 2 nervous, worried, Gal. 10.538.
φροντιστικός, ή, όν :
1 qui aime à méditer, qui médite : περί τινος, Arstt. sur qqe ch. ; τὸ φροντιστικόν, Plut. M. 432c, 966a, la méditation ||
2 qui a l’habitude de songer à, de s’occuper de, soigneux, diligent : περί τι, Arstt. H.A. 9, 1, 5 qui s’occupe avec soin de qqe ch. ||
Cp. -ώτερος, Arstt. H.A. 9, 1, 5.
Étym. φροντίζω.
φροντιστικός, zum Bedenken, Besorgen geschickt, bedachtsam, spekulativ ; Antiphan. bei Ath. II.40c ; τὸ λογιστικὸν καὶ φρ. Plut. def. Or. 40.
• Adv. φροντιστικῶς , Xen. Mem. 3.11.10.
• Adv. φροντιστικῶς , Xen. Mem. 3.11.10.
φροντιστικός
from φροντιστής
φροντιστικός, ή, όν
- thoughtful, Luc.:—adv. -κῶς, Xen.