χέδροψ
χέδροψ, οπος, adj. renfermé dans une gousse, Poèt. (Ath. 596a); Porph. Abst. 2, 6 ; ὄσπρια χέδροπα, Nic. Th. 752, ou subst. τὰ χέδροπα, Arstt. Meteor. 4, 10, 14 ; G.A. 3, 1, 15, etc. ; Th. H.P. 8, 2, 2, etc. légumineux, particul. graines à gousse.
Étym. pré-grec ; χείρ, δρέπω par étym. populaire, cf. χειροδρόπος.
χέδροψ, οπος, ὁ, = χέδρωψ ; poet. bei Ath. XIII.596a ; χέδροψι Plut. Symp. 7.2.3.