χαμαίζηλος
χαμαίζηλος, seeking the ground, low-growing, dwarf
Could not find χαμαίζηλόν in Logeion dictionaries.
χαμαίζηλόν feminine accusative singular, masculine accusative singular, neuter accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular of χαμαίζηλος
χᾰμαί-ζηλος, ον (η, ον Hp. Art. 13):—
- seeking the ground, low-growing, dwarf, χ. φυτά, opp. δένδρα, Arist. HA 559a13; κόνυζα Nic. Th. 70; οἱ χ. φοίνικες dwarf-palms (cf. χαμαιριφής II) Dsc. 1.109; καρποὶ καὶ λάχανα Jul. Or. 5.175d: generally, τὰ ἐγγὺς ἡμῶν καὶ χ. Them. Or. 26.327d.
- b sunk down, ἡ ἐπωμὶς φαίνεται χ. Hp. l.c.; τῇ ἡλικίᾳ χαμαίζηλος Luc. pro Im. 13.
- 2 χαμαίζηλος (sc. δίφρος, which is added by Plu. Symp. 2.150a), ὁ, low seat, stool, Hp. Fract. 37, Pl. Phd. 89b.
- b χ. κρατῆρες flat bowls, Polem.Hist. 83.
- 3 Ζεὺς χ., = χθόνιος, Orph. A. 931; Ποσειδῶν χ. IG 2(2).1367.
- II metaph., of low estate, humble, ψυχή Ph. 1.91, cf. 240, al., Luc. Somn. 13; τὰ χ. Them. Or. 15.184d; χ. δικαστής, = judex pedaneus, Lyd. Mag. 2.15. Adv. -λως Ph. 1.103.
- III χαμαίζηλον, τό, = γναφάλιον, Plin. HN 27.88.
- 2 = πεντάφυλλον, ib. 25.109.
χαμαί·ζηλος, ος, ον [ᾰ] qui aime ou recherche le sol, c. à d. :
I au propre :
1 qui vit sur terre, Orph. Arg. 929 ||
2 en parl. des plantes, qui se plaît au ras du sol, bas, rampant, nain, Plut. M. 150a, 293a. ; Geop. 5, 2, 14 ; subst. τὸ χαμαίζηλον, Plin. H.N. 27, 10, 61, quintefeuille (Viburnum genista L.) plante ||
3 en parl. d’hommes, très petit, nain, Luc. Im. 13 ||
4 en parl. de choses : δίφρος χαμαίζηλος, Plut. M. 150a ; ou simpl. ὁ χαμαίζηλος, Hpc. Fract. 776 ; Plat. Phæd. 89b, siège bas ||
II fig. bas, commun, vulgaire, Luc. Somn. 18 ; Thém. 312 ||
Cp. χαμαιζηλότερος, Geop. 9, 9, 11 ||
➳ Fém. χαμαιζήλη, Hpc. Art. 790.
Étym. χ. ζῆλος, ou, sel. d’autres, χ. suff. -ζηλος.
χαμαίζηλος, adv. χαμαιζήλως, die Erde od. den Boden suchend ; am Boden wachsend, φυτά, im Ggstz von δένδρα, Arist. H.A. 6.1 ; κόνυζα Nic. Th. 70 ; – übh. niedrig, ὁ χαμαίζηλος, sc. δίφρος, ein niedriger Stuhl, Plat. Phaed. 89b ; θῶκος Ach.Tat. 1.2 ; von Menschen, Luc. pro imagg. 13 ; – übertr., niedrigen, gemeinen Dingen nachgehend, niedrigen Neigungen ergeben, von niedriger Gesinnung, Isocr. ep. 10.3 ; Phot.; – von niedrigem Stande ; – τὸ χαμαίζηλον, eine Pflanze, viburnum genista, Diosc.
χαμαίζηλος
χᾰμαί-ζηλος, ον,
- Iseeking the ground, low-growing, dwarf, χ. φυτά Arist.:— χαμαίζηλος (sc. δίφρος) , a low seat, stool, Plat.
- IImetaph. of low estate, Luc.