χαμαιπετής
χαμαιπετής, falling to the ground
Could not find χαμαιπετῆ in Logeion dictionaries.
χαμαιπετῆ neuter nominative plural, neuter vocative plural, neuter accusative plural, masculine accusative singular, feminine accusative singular of χαμαιπετής
χᾰμαι-πετής, ές, (πίπτω)
- falling to the ground, χ. πίπτει πρὸς οὖδας E. Ba. 1111 (s. v. l.); φόνος χ. blood that has fallen on the earth, Id. Or. 1491 (lyr.); δόμοι . . χαμαιπετεῖς ἔκεισθʼ ἀεί ye were lying prostrate, A. Ch. 964 (lyr.); grovelling, μηδὲ . . χαμαιπετὲς βόαμα προσχάνῃς ἐμοί Id. Ag. 920; χ. [βέλος], of a spent missile, Aen.Tact. 32.9; χ. ἐλαῖαι windfall olives, Luc. Lex. 13.
- 2 lying or sleeping on the ground, χ. ἀεὶ ὢν καὶ ἄστρωτος Pl. Smp. 203d.
- 3 on the ground, χ. στιβάς, εὐνή, E. Tr. 507, Cyc. 386; δεῖπνον Posidon. 5J.
- 4 of trees, creeping, dwarf, Plb. 13.10.8.
- 5 flying low, χ. στρουθοί Luc. Dips. 2.
- 6 Adv. -τῶς along the ground, like a gooseʼs flight, Id. Icar. 10.
- II metaph., falling to the ground, i.e. coming to naught, λόγοι, ἔπος, Pi. O. 9.12, P. 6.37.
- 2 grovelling, low, of style, κομιδῇ πεζὸν καὶ χ. Luc. Hist.Conscr. 16, cf. Somn. 13.
χαμαι·πετής, ής, ές [ᾰ]
1 qui tombe à terre, lancé à terre, Posidon. (Ath. 153a) ||
2 tombé à terre, couché ou gisant à terre, Eschl. Ch. 964 ; Eur. Bacch. 1111 ; Plat. Conv. 203d ; fig. vain, inutile, sans effet, Pd. O. 9, 19 ; P. 6, 37 ||
3 qui est à terre, bas, très petit, nain, en parl. d’arbres, Pol. 13, 10, 7 ; Luc. Lex. 13 ; fig. bas, commun, vulgaire, en parl. du style, Luc. H. conscr. 16 ||
4 qui se penche à terre, Luc. Dips. 2 ; accompagné de prosternements, Eschl. Ag. 920.
Étym. χ. πίπτω.
1. op de grond vallend, op de grond gevallen:
2. op de grond liggend:
3. overdr. nutteloos
4. adv.
χαμαιπετής, ές, eigtl. auf die Erde fallend, auf der Erde, im Staube liegend, niedrig ; ἄνα γε μάν, δόμοι, πολὺν ἄγαν χρόνον χαμαιπετεῖς ἔκεισθʼ ἀεί Aesch. Ch. 962 ; u. übertr., βόαμα Ag. 894 ; ὑψόθεν χαμαιπετὴς πίπτει πρὸς οὖδας Eur. Bacch. 1109 ; στιβάς, εὐνή, Troad. 507, Cycl. 385 ; χαμαιπετὴς ἀεὶ ὢν καὶ ἄστρωτος Plat. Symp. 203d ; δένδρα Pol. 13.10.7 ; Sp.; χαμαιπετῶς ἐπαιρόμενος Luc. Icarom. 10 ; niedrig von Ausdruck, hist.conscr. 16 ; – verloren gehend, vergeblich, λόγος Pind. Ol. 9.13, ἔπος P. 6.37.
χᾰμαιπετής
- 1falling to the ground; ineffectual οὔτοι χαμαιπετέων λόγων ἐφάψεαι O. 9.12 χαμαιπετὲς δʼ ἄρʼ ἔπος οὐκ ἀπέριψεν P. 6.37
χαμαιπετής
χᾰμαι-πετής, ές
πίπτω
- Ifalling to the ground, Eur.; χ. φόνος blood that has fallen on the earth, Eur.; χαμαιπετεῖς ἔκεισθε ye were lying prostrate, Aesch.
- 2lying on the ground, Plat.
- 3on the ground, εὐνή Eur.
- 4adv. -τῶς, along the ground, like a gooseʼs flight, Luc.
- IImetaph. falling to the ground, i. e. coming to naught, Pind.
- 2grovelling, low, of style, Luc.