χελιδόνιον
χελιδόνιον, swallow-wort, celandine
χελῑδ-όνιον, τό,
- celandine, Chelidonium majus, Thphr. HP 7.15.1, Ath. 15.684e; χ. τὸ μέγα Dsc. 2.180.
- 2 = ἄμπελος λευκή, Id. 4.182.
- 3 χ. τὸ μικρόν pilewort, Ranunculus Ficaria, Id. 2.181.
- II young swallow, Gal. 14.386.
χελιδόνιον, ου (τὸ) [ῑ]
1 chélidoine, plante (Chelidonium majus L., Ranunculus ficaria L.) Th. H.P. 7, 15, 1 ; χ. κυάνεον, Thcr. Idyl. 13, 41 ; Diosc. 2, 211, chélidoine d’un bleu sombre ou de grande espèce ||
2 c. ἀνεμώνη, Ath. 684e ||
3 petite hirondelle, Gal. 14, 386.
Étym. neutre de χελιδόνιος.
χελιδόνιον, [λῑ], τό, Schwalbenkraut, Schillkraut, Diosc. und Theophr.; von dem die Alten zwei Arten unterschieden, γλαυκόν od. κυάνεον, Theocr. 13.41, chelidonium majus, u. χλωρόν, Pollian. 1 (XI.1301, vielleicht ranunculus ficaria.
χελιδόνιον
χελῑδόνιον, ου, τό,
- swallow-wort, celandine, Theocr., Anth.