ἀγλαόφημος
ἀγλαόφημος, of splendid fame
ἀγλαό-φημος, ον,
- of splendid fame, Orph. H. 31.4; Dor. ἀγλαό-φᾱμος, pr. n. of Thracian mystic, Iamb. VP 28.146, etc.
de espléndida fama
κούρης εἰν]αλίης ἀγλαόφη[με πάϊ
Μοῦσαι Πιερίδες
ἀγλαό·φημος, ος, ον, d’un renom éclatant, Orph. H. 30, 4.
Étym. ἀ. φήμη.
ἀγλαόφημος, mit herrkichem Ruhme, Orph. Hym.