Logeion | ἀθετέω

ἀθετ-έω, (ἄθετος)

set at naught a treaty, promise, etc., πίστιν Plb. 8.36.5; θυσίαν LXX 1 Ki. 2.17; διαθήκην Ep.Gal. 3.15; θεόν 1 Ep.Thess. 4.8; σύμφωνον OGI 444.18 (Ilium); deny, disprove, τἀληθές Phld. Rh. 1.5 S., cf. Sign. 37 (Pass.):—Pass., to be struck off a register, PTeb. 74.29 (ii B. C.); to be rejected, of a petition, POxy. 1120.8 (iii A.D.):—Astrol., cancel, render ineffectual, Vett.Val. 115.3, cf. 105.8 (Pass.).
- - 2 c. dat., refuse oneʼs assent, τοῖς ὑπὸ Τιμαίου εἰρημένοις Plb. 12.14.6.
  - 3 deal treacherously with, break faith with, τινά Plb. 9.36.10, LXX Is. 1.2, Ev.Marc. 6.26; εἴς τινα LXX 3 Ki. 12.19; ἐν Ἰσραήλ 4 Ki. 1.1: abs., IG 12(5).129 (Paros).
- II Gramm., reject as spurious, D.H. Din. 9, D.L. 7.34, etc.
- III abs., to be unsuitable, unfit, Diph. 1 D.

I tr.

1 anular, no considerar válido πίστιν Plb.8.36.5, συνθήκας Plb.15.1.7, τιμάς Plb.27.18.1, διαθήκην Ep.Gal.3.15, cf. BGU 1123.11 (I a.C.), PMich.186.21 (I d.C.), en v. pas., de preceptos οὐκ ἀθετηθήσεται οὐδὲ ἕν no se anulará ni uno LXX 1Ma.11.36, ὠνόμασται δὲ τὸ ἀξίωμα ἀπὸ τοῦ ἀξιοῦσθαι ἢ ἀθητεῖσθαι Chrysipp.Stoic.2.193

• excluir, deducir en v. pas., tierras en un registro PTeb.74.59, 75.77 (ambos II a.C.), cf. BGU 1028.16 (II d.C.)

• gram. atetizar, considerar espurio D.H.Din.9.1

• astrol. hacer inofensivo, anular la fuerza nefasta Vett.Val.100.2, 109.16.

2 rechazar, recusar τὴν βουλήν Eu.Luc.7.30, τὴν ἐντολὴν τοῦ θεοῦ Eu.Marc.7.9, en v. pas., de una petición POxy.1120.8 (III d.C.), fig. οὐ γὰρ ἀνὴρ ἐνταῦθα ὁ ἀθετούμενος ἀλλ' αὐτὸς ὁ Χριστός Chrys.Sac.3.13.31

• refutar τἀληθές Phld.Rh.1.11Aur., cf. Sign.29.30, ἀθετείτω οὖν ὁ φιλόσοφος τῶν ἰδίων ἀποφάνσεων ὁποτέραν βούλεται Phlp.Aet.573.13

• negar τὸν Κύριον Herm.Mand.3.2, τὸ ἐκ πυρὸς εἶναι τὸν οὐρανόν Procl.in Ti.3.130.4

• c. dat. negarse a ἀθετεῖν τοῖς ὑπὸ Τιμαίου κατὰ Δημοχάρους εἰρημένοις Plb.12.14.6

• ser abandonado, caer en desuso en v. pas. ἠθετημένου χώματ[ος SB 11654.5 (II d.C.).

3 maltratar, tratar traidoramente c. ac. de pers., Plb.9.36.10, (Ζεύς) οὐ ... ἀθετεῖ τοὺς ἀδελφούς Sch.Er.Il.15.190-1b, οὐκ ἀθετήσεις αὐτήν, διότι ἐταπείνωσας αὐτήν no la maltrates, porque ya la humillaste LXX De.21.14, cf. Is.1.2

• destruir, revolucionar τὴν παγαρχίαν PMasp.2.3.20 (VI d.C.)

• cometer infidelidad, traición (πάντα τὰ ἀθετήματα) ἃ ἠθέτησάν σοι LXX 3Re.8.50.

II intr.

1 ser inadecuado Diph.126.

2 ser infiel, traidor c. εἰς y ac., LXX 3Re.12.19, ἐν Ἰσραήλ LXX 4Re.1.1, cf. Herm.Vis.2.2.2.

3 comportarse mal faltando a las obligaciones IG 12(5).129.18 (Paros II a.C.).

4 faltar a la propia palabra, PMasp.151.251 (VI d.C.).

ἀθετέω-ῶ (ao. ἠθέτησα ; pass. ao. ἠθετήθην, pf. ἠθέτημαι) mettre de côté, d’où :

1 violer un traité, un serment, etc. Pol. 8, 2, 5, etc. ; ἀθετήματα ἀθετεῖν τινι, Spt. 3 Reg. 8, 50, se rendre coupable envers qqn en violant des promesses ; ἀθ. τὸν νόμον, Spt. Esaï. 24, 17, violer la loi ||

2 agir avec perfidie : τινα, Spt. Deut. 21, 14, etc. ; εἴς τινα, Spt. Jer. 3, 20 ; ἔν τινι, Spt. Ex. 21, 8, envers qqn ||

3 repousser : τινα, NT. Marc. 6, 21, une demande de qqn ; τινι, Pol. 12, 14, 6 refuser son assentiment à qqe ch. ; t. de gr. rejeter comme mauvais (un mot, etc.) DH. Din. 9 ; DL. 7, 34, etc. ||

4 abs. violer la loi, se révolter, Spt. 1 Reg. 13, 3 ; εἴς τινα, Spt. 3 Reg. 12, 19 ; ἔν τινι, Spt. 4 Reg. 18, 7, contre qqn.

Étym. ἄθετος.

ἀθετέω [ἄθετος]
1. NT ongeldig verklaren, afwijzen: οὐκ ἠθέλησεν ἀθετῆσαι αὐτήν hij wilde haar niet afwijzen NT Marc. 6.26.
2. als onecht markeren, onecht verklaren (van verzen).

ἀθετέω, zu einem ἄθετον, ungesetzten, machen, d.h. ungültig machen, eine Bestimmung, Gesetz, Eid, Bund aufheben, z.B. μερισμόν Polyb. 31.18, der das Wort oft hat ; πίστιν, die Treue brechen, 8.2.5, τοὺς ὅρκους 15.1.9, τὰς ὁμολογίας 15.17.3 ; τὴν ἐπαγγελίαν, fein Versprechen zurücknehmen, 30.3.7 ; c. dat., ἀθετεῖν τοῖς ὑπʼ ἄλλου εἰρημένοις, dem Gesagten nicht belstimmen, 12.14.6 ; ἀθετείσθω, es soll ungültig sein, 16.12.11. Oft im NT ; auch Plut. Cor. 38. – Bei den Gramm. als unecht verwerfen, sehr oft Scholl. Homer.; zu unterscheiden von οὐδὲ γράφειν, die Stelle gar nicht im Texte lassen ; wer ἀθετεῖ, läßt die Stelle im Texte stehen, setzt aber vor jede Zeile einen Obelos (–). – Auch Luc. ver. hist. 2.20.

Number of occurrences in NT: 16
Strong 114

† ἀθετέω, -ῶ (< τίθημι), [in LXX for seventeen different words, פּשׁע, מרד, בּגד, מעל, etc., often meaning, as I Ki 13:3 (Heb., al.), to revolt; properly, to make ἄθετον, or do away with what has been laid down (v. DCG, i, 453 f.)].

1. to set aside, disregard (in Gramm., to reject as spurious): διαθήκην, Ga 3:16; ἐντολήν, Mk 7:9; νόμον, He 10:28; πίστιν, I Ti 5:12.

2. to nullify, make void: Lk 7:30 (v. Field, Notes, 59), I Co 1:19, Ga 2:21.

3. to reject: Mk 6:26 (Field, op. cit., 30), Lk 10:16, Jo 12:48, I Th 4:8, Ju 8 (for exx. in π., v. MM, VGT, s.v.).†

ἀθετέω From ἄθετος

to set aside: ἀθ. τινα to deny one, refuse his request, NTest.

Menu

Word wheel

ἀθετέω

Saved

Recent