ἄκαμπτος
ἄκαμπτος, unbent, that will not bend, rigid
Could not find ἀκαμπτότατόν in Logeion dictionaries.
ἀκαμπτότατόν masculine accusative singular superlative, neuter accusative singular superlative, neuter nominative singular superlative, neuter vocative singular superlative of ἄκαμπτος
- unbent, rigid, Hp. Fract. 2 (Sup.), Pl. Ti. 74b (Comp.), etc.; τὸ ἄ. the part that will not bend, Arist. HA 493b29.
- 2 metaph., unbending, unflinching, βουλαί Pi. P. 4.72; ψυχὰν ἄ. Id. I. 4(3).53; ἀ. μένει A. Ch. 455 (lyr.); τὸ πρὸς τοὺς πόνους, τὸ εἰς ἐπιείκειαν ἄ., Plu. Lyc. 11, Cat.Mi. 4.
- 3 from which there is no return, χῶρος ἐνέρων AP 7.467 (Antip.); τρίβος IG 12(7).449 (Amorgos).
I
1 rígido, imposible de doblar, inflexible Hp.Fract.2, Pl.Ti.74b,
(χαλινός)
τὸ ἄ. (δακτύλου)
la parte rígida (la falange)
• esp. fig. rígido, inflexible
ἄ. μένει
θεῶν φρήν
ψυχὰν δ' ἄκαμπτος
τὸ πρὸς τοὺς πόνους ἄ.
εἰς ἐπιεικείαν ἄ.
2 que no tiene retorno, sin retorno
ἄκαμπτος ἐδύσετο νειόθι γαίης
χῶρος
τρίβος
II adv. -ως inflexible, tenazmente Sch.Pl.Grg.492d
• irreparablemente
ἄ. ἐξέδωκεν ἑαυτὸν τῇ ἀνομίᾳ
1. niet gebogen, recht.
2. onbuigzaam; overdr. standvastig, onverzettelijk;
- 1unflinching, inflexible μορφὰν βραχύς, ψυχὰν δʼ ἄκαμπτος, προσπαλαίσων ἦλθʼ ἀνὴρ I. 4.53 [βουλαῖς ἀκάμπτοις (Hermann: ἀκνάμπτοις, ἀκάμποις codd.) P. 4.72].
- unbent, that will not bend, rigid, Plat.:—metaph. unbending, unflinching, inexorable, Pind.; ψυχὰν ἄκαμπτος Pind.; ἀκάμπτωι μένει Aesch.; ἄκαμπτον Plut.