ἀμέγαρτος

ἀμέγαρτος, ον, poet. Adj., (ἀ- priv., μεγαίρω)

• unenviable:
• • • 1 mostly of things or conditions, sad, melancholy, πόνος Il. 2.420; ἀνέμων . . ἀϋτμή Od. 11.400; μάχη Hes. Th. 666; ἀμέγαρτα κακῶν E. Hec. 192; πάθος Ar. Th. 1049 (lyr.), cf. A. Pr. 403.
    • 2 undesirable, κρέα AP 11.60 (Paul.Sil.); ἄγρη, of fish which follow a wreck, Opp. H. 4.412.
    • 3 of persons, unhappy, miserable, ἀμέγαρτε συβῶτα wretched swineherd! Od. 17.219; ἀμεγάρτων φῦλʼ ἀνθρώπων h.Merc. 542; ἀ. ποίμνα A. Supp. 642 (lyr.).

ἀμέγαρτος, unbeneidet ; Hom. fünfmal, Il. 2.420 πόνον δʼ ἀμέγαρτον ὄφελλεν ; Od. 11.400, 407 ὄρσας ἀργαλέων ἀνέμων ἀμέγαρτον ἀϋτμήν ; Od. 17.219, 21.362 ἀμέγαρτε συβῶτα ; Apoll. Lex.Hom. 25.20 ἀμέγαρτε ᾧ οὐκ ἄν τις μεγήρειεν, ὅ ἐστι φθονήσειεν, ζηλώσειεν, οἷον ἀμέγαρτε ἀφθόνητε· καὶ »πόνον ἀμέγαρτον ὄφελλεν« οἷον ἔργον ἀφθόνητον, ὃ οὐκ ἄν τις ζηλώσειεν διὰ χαλεπότητα ; vgl. Buttmann Lexil. 1.261 ; – Hes. Th. 666 μάχην δʼ ἀμέγαρτον ἔγειραν ; unglücklich Aesch. Suppl. 653 ; Prom. 401 ἀμέγαρτα die Leiden ; Eur. Hec. 190 ἀμέγαρτα κακῶν ; πάθος ἀμ. Ar. Th. 1049 ; Paul.Sil. 40 (XI.60) blutige Opfer ἀμέγαρτα ; h. Merc. 542 ἀμεγάρτων φῦλʼ ἀνθρώπων ; Agath. 19 (V.280).

ἀμέγαρτος

-ον

[ἀ-1 + μεγαίρω.]

Not to be envied or desired.

• • 1

    Of a person in depreciation, miserable, wretched Od. 17.219, Od. 8.362.

  • 2

    Dread, dire Il. 2.420: Od. 11.400 = 407.

ἀμέγαρτος (μεγαίρω): unenviable, dreadful; voc. as term of reproach, miserable, Od. 17.219.

ἀμέγαρτος μεγαίρω

• unenviable:
• • • 1melancholy, direful, Hom., Eur.
    • 2of persons, unhappy, miserable, Od.