Logeion | ἀμαιμάκετος

ἀμαιμάκετος, η, ον, also ος, ον Hes. Sc. 207:—

irresistible, old Ep. word, also in Lyr. and Trag. (lyr.); of Chimaera, Il. 6.179, 16.329; of fire vomited by her, Hes. Th. 319; of fire generally, S. OT 177; θάλασσα, πόντος, Hes. Sc. 207, Pi. P. 1.14; of shipʼs mast, proof against any strain, Od. 14.311; of the trident, Pi. I. 8(7).37; ἀ. μένος, κινηθμός, P. 3.33, 4.208; νεῖκος stubborn, B. 10.64; of the Furies, S. OC 127; ἀ. βυθοῖς in unfathomable depths, IG 3.900. [Usu. derived fr. ἀ- intens., μαιμάω, i.e. furious; but apptly. connected with ἄμαχος by Poets.]

1 terriblemente furioso, monstruoso, irresistible, contra lo que no hay fuerza humana de seres monstruosos y de elementos, de la Quimera Il.6.179, 16.329, de las Furias, S.OC 127, Κρονίων Orph.A.23, θήρ del león de Nemea, Theoc.25.258, ἀλκὴ (κήτεων) Opp.H.1.361, ταῦρος Nonn.D.11.161, θάλασσα Hes.Sc.207, πόντος Pi.P.1.14, τριόδους Pi.I.8.35, ἔγχος A.R.3.1232, ὀϊστοί Orph.A.177, ἀμαιμακέτοις ... βυθοῖς profundidades espantosas, IG 2².3575 (II a.C.), ποτὸν ἀχρήιστον ἀμαιμακέτου πίεν ἅλμης (Leandro) bebió un funesto brebaje de irresistible salmuera en el momento de ahogarse, Musae.328

• del fuego, Hes.Th.319, S.OT 177

• fig. μένος Pi.P.3.33, κινηθμός Pi.P.4.208, cf. Hsch.

2 que resiste a los elementos enfurecidos ἱστός Od.14.311

• fig. tozudo, tenaz νεῖκος B.11.64.
•Varias hipótesis, pero ninguna segura: 1) De μαιμάω, μαιμάσσω, c. ἀ- intens. 2) De la raíz de μακρός. 3) De ἀ- priv. y μάχομαι, c. var. κ por χ del mismo tipo que δέκομαι/δέχομαι.

ἀ·μαιμάκετος, η, ον [μᾰ]

1 invincible, irrésistible, d’où redoutable, en parl. de la Chimère, Il. 6, 179, etc. ; du feu, Soph. O.R. 177 ; de la mer, Pd. P. 1, 14, etc. ; des Furies, Soph. O.C. 127, etc. ||

2 p. suite, fort, solide, en parl. d’un mât de navire, Od. 14, 311.

Étym. ἀ, μαιμάσσω.

ἀ-μαιμάκετος -η -ον, etym. en bet. onzeker, msch. onweerstaanbaar, onbedwingbaar; overdr.: ἱστὸν ἀμαιμάκετον νηός de mast van het schip, bestand tegen alles Od. 14.311.

ἀμαιμάκετος, η, ον, sehr lang ; das erste α ist intens. (oder euphon.), μαι ist eine nicht ungewöhnliche Art von Reduplication, μάκετος verhält sich zu μακρός, μῆκος, wie πάχετος Od. 8.187, 23.191 zu παχύς, πάχος, πῆχυς ; vgl. περιμήκετος Il. 14.287, Od. 6.103 ; Hom. dreimal, Od. 14.311 ἱστὸν ἀμαιμάκετον νηός, Il. 6.179, 16.329 Χίμαιραν ἀμαιμακέτην ; nämlich der Leib des Ungetüms ist wirklich sehr lang, 6.181 πρόσθε λέων, ὄπιθεν δὲ δράκων, μέσση δὲ χίμαιρα ; Homer setzt hinzu δεινὸν ἀποπνείουσα πυρὸς μένος αἰθομένοιο ; dies mißverstand Hes., als sei es Erklärung des ἀμαιμακέτην, u. sagt deshalb Th. 319 Χίμαιραν ἔτικτε, πνέουσαν ἀμαιμάκετον πῦρ ; sodann bezeichnete man durch das Wort alles Große, Furchtbare, Gewaltige ; man stellte eine Etymologie = ἄμαχος auf, unbezwinglich ; Pind. πόντος P. 1.14 (vgl. βύθοι Anth. App. 234); τριόδους I. 7.35 ; μένος P. 3.33 ; κινηθμὸς πετρᾶν P. 4.308 ; Soph. πῦρ O.R. 177 ch., die Eumeniden O.C. 127 ch.; βασιλῆες Orph. Arg. 518 ; κρᾶς ταύρου Antip.Sid. 115 (VI.18); öfter sp. Ep.; θήρ Theocr. 25.258.

ἀμαιμάκετος

-η, -ον

[perh. redup. fr. μακ-, μακρός.]

Thus, of very great size or height: χίμαιραν Il. 6.179, Il. 16.329: ἱστὸν νηός Od. 14.311.

ἀ˘μαιμᾰκετος

1irresistible, unyielding γᾶν τε καὶ πόντον κατʼ ἀμαιμάκετον P. 1.14 μένει θυίοισαν ἀμαιμακέτῳ (sc. Ἄρτεμιν) P. 3.33 συνδρόμων κινηθμὸν ἀμαιμάκετον ἐκφυγεῖν πετρᾶν P. 4.208 ὃς κεραυνοῦ τε κρέσσον ἄλλο βέλος διώξει χερὶ τριόδοντός τʼ ἀμαιμακέτου I. 8.35

ἀμαιμάκετος : doubtful word, unconquerable, monstrous; epith. of the Chimaera, Il. 6.179 and Il. 16.329; of a floating mast, ‘huge,’ Od. 14.311.

ἀμαιμάκετος Epic form of ἄμαχος

- - 1irresistible, Hom., Soph.
  - 2strong, stubborn, of a mast, Od.

Menu

Word wheel

ἀμαιμάκετος

Saved

Recent