ἀμφικέφαλος
ἀμφικέφαλος, two-headed
ἀμφικέφᾰλος, ον,
- two-headed, Eub. 107.10 (in poet. form ἀμφικέφαλλος); of the ἀμφίσβαινα, Gal. 14.243; σκέλους τὸ ἀ., i.e. the thighbone, Arist. HA 404a5.
- II of a couch, having two places for the head, i.e. two ends, κλίνη IG 1.277d (-κνέφαλλος wrongly cited by Poll. 10.36).
1 bicéfalo, de dos cabezas
2 de dos apófisis
3 con dos cabeceras
κλίνη
ἀμφι·κέφαλος, ος, ον [φᾰ]
1 à deux têtes, Eub. (Ath. 450a, conj. -κέφαλλος); Arstt. H.A. 1, 15, 5 ||
2 où il y a place pour deux têtes (lit, siège, etc.) Poll. 10, 36 ; Syn. 158c.
Étym. ἀ. κεφαλή.
ἀμφικέφαλος, zweiköpfig, κλίνη, VLL, ein Lager, das auf beiden Enden Kopfkissen hat, bei Eubul. Ath. 449e (v. 10) κλίνῃ ἀμφικέφαλλος, s. ἀμφικνέφαλος.