ἀμφιμάχομαι
ἀμφιμάχομαι, to fight round
ἀμφι-μάχομαι [ᾰ], Ep. Verb, only pres and impf.,
- fight round:
- 1 c. acc., assail, besiege, Ἴλιον ἀμφεμάχοντο Il. 6.461; Τρώων πόλιν 9.412; στρατόν 16.73.
- 2 c. gen., fight for, as for a prize, of defenders and assallants, τείχεος ἀμφεμάχοντο 15.391; νέκυος δὲ δὴ ἀ. 18.20; χώρας SIG 527.151 (Dreros, iii B. C.).
1 luchar en torno a, sitiar c. ac.
Ἴλιον
στρατόν
• abs.
ἤν πως ἐνθάδε πουλὺν ἔτι χρόνον ἀμφιμάχωνται
2 c. gen. luchar, pelear por
τείχεος
νέκυος
ἕνεκα τᾶς χώρας ἁμᾶς, τᾶς ἀμφιμαχόμεθα
• c. dat.
ἀλλά οἱ ἀμφεμάχοντο
• c. prep.
ἀμφιμάχονται ἄστυ περὶ σφέτερον
ἀμφι·μάχομαι (seul. prés. et impf. 3 pl. ἀμφεμάχοντο [μᾰ])
1 combattre autour de, acc. Il. 6, 461 ; 16, 73 ; 18, 208 ||
2 combattre pour, au sujet de, gén. Il. 13, 391 ; 16, 496 ; 18, 20.
ἀμφιμάχομαι, (μάχομαι), umkämpfen, um etwas kämpfen, Ἴλιον Il. 6.461, πόλιν 9.412, στρατόν 16.73, νῆσον 18.208 ; auch mit dem gen., τείχεος 15.391, νέκυος 18.20.16.496, 533 Σαρπηδόνος ἀμφιμάχεσθαι vgl. Scholl. Aristonic.; vgl. ἀμφὶ νέκυι μάχωμαι 16.526.
ἀμφιμάχομαι
[ἀμφι- 3, ἀμφι- 4.]
- 1
With acc., in local sense, to fight round or about: Ἴλιον Il. 6.461. Cf. Il. 9.412, Il. 16.73, Il. 18.208.
- 2
With genit., to fight for the possession of: τείχεος Il. 15.391. Cf. Il. 16.496 = 533, Il. 18.20.
- 1
ἀμφιμάχομαι : fight around or for; πόλιν, Il. 9.412; νέκυος, τείχεος (as for a prize), Il. 15.391. (Il.)
ἀμφιμάχομαι
- 1Dep., only in pres. and imperf., to fight round:
- 1c. acc. to besiege, Il.
- 2c. gen. to fight for, Il.